Minderismeerpaté

Dat gemis soms de enige vorm van motivatie is die je nodig hebt in de keuken. Ik heb mijn beste recepten verzonnen doordat de voorraad- en de koelkast bijna leeg waren.  Gebrek aan keuze creëert eenvoud en rust maar wakkert tegelijk je creativiteit aan want met wat je hebt, moet je het doen.

Zo ontstond deze spread. Het broodbeleg was op. Als je de koelkast opende, kon je de echo van je eigen ademhaling horen. Buiten een restje lookdressing en een bodempje balsamicovinaigrette viel er niks te rapen.   Op het bovenste schap van de voorraadkast stond een eenzaam blik rode bonen te blinken. Dat was het zowat.  Maar veel dat dat was! Dat kan je niet geloven. Een smeerpaté waar geen foie gras tegenop kan.

Voor jullie heb ik het recept heel mooi uitgeschreven. Alsof ik alle ingrediënten bewust in huis had en heel spitsvondig ben in het combineren. Zo kunnen jullie lekker doen alsof. Of verzin je eigen recept door een paar weken bitter weinig in huis te halen. Less is more. Ik zeg het u.

img_5252

Rodebonenpaté

200g gekookte rode bonen (of een uitgelekt blik)
2 el mayo- of veganaise
1/2  versnipperde ui
1 el balsamicoazijn
1/2 el sojasaus
1/2 el nootmuskaat
1/2 teentje look
peper
zout
4 el olijfolie

Mixen die handel. Op je brood of toast of als dip.

 

Driesterrenhavermout

Kunnen jullie zich een beetje nestelen in de herfst? Lekker aan de bak en de kook met wat het seizoen te bieden heeft? Dekentjes, kaarsen, boeken, een kop thee? Hier is het al comfortfood dat de klok slaat! Met de koude dagen kwam de goesting naar warme ontbijtjes weer op. In de zomer ben ik meer een smoothiemens maar in de winter houd ik van dampende kommen. Mogelijkheden genoeg! Fruit, havervlokken, noten, zaden en zelfs groenten mogen daar in verwerkt worden! Pompoen, wortel en pastinaak doen het prima in een zoet gerecht.

Ik weet het. Velen vinden havermoutpap een kleffe boel maar ik herhaal het tot vervelens toe: dat hoeft niet zo te zijn! Havermout kan ook heerlijk smeuig, romig en zijdezacht zijn. Bovendien bepaal je zelf grotendeels de smaak en de consistentie door wat je er hoe allemaal in draait. Voor mij geldt eigenlijk maar één regel: Havermout mag niet plakken. Ik lust immers geen cement. Ik voeg dus steeds meer melk toe dan de meeste basisrecepten aanbevelen en vaak werk ik nadien nog af met een scheut soja- of kokosroom of vanillepudding. Heerlijk trouwens is die combi van warm en koud (denk: warme appeltaart met vanilleijs!).

Van deze twee herfstige havermoutkommen krijg ik het in elk geval heel gezellig warm en ik hoop jullie ook!

img_5239
Pompoenhavermoutpap met chaikruiden en pepernoten

Voor twee porties:
300g hokkaidopompoen, ongeschild, in blokjes
1/2 tl gemalen korianderzaad
1 tl kaneel
1/2 tl gemalen kruidnagel
1/2 tl gemalen cardamom
1/2 tl nootmuskaat
1/4 tl zwarte peper
1/2 tl gemberpoeder
1/2 tl sinaasappelzeste
1 snuifje zout
1 banaan
250 ml hete havermelk
200g fijne havervlokken

Voor de afwerking:
Handjevol pepernoten (verkopen ze nu in bioplanet!)
Schijfjes peer

Kook de hokkaidopompoen  botergaar. Doe in de blender (of in een maatbeker als je een staafmixer gebruikt). Voeg alle andere ingrediënten toe en mix tot een smeuige pap. Indien te dik, voeg nog wat melk toe. De pap moet de substantie van pudding hebben.
Giet in kommen en werk af met de pepernoten en de peer.

img_4628
Gouden havermoutpap met gegrilde appeltjes en donkere chocoladesaus

Nodig voor twee porties:
300g fijne havervlokken
600 ml plantaardige melk
200g zwarte chocolade
1 el curcuma
1 snuifje zout
1 appel in maantjes
scheut ahornsiroop

Doe de vlokken met de curcuma, het zout en de melk (behalve twee eetlepel voor de chocolade) in een kom met dikke bodem. Breng aan de kook en laat 3 min zachtjes doorkoken.

Smelt de chocolade met twee eetlepels melk in een kommetje

Laat een grilpan heet worden met een nootje kokosvet. Schik de schijfjes in de pan. Besprenkel met een scheutje ahornsiroop. Draai na 2 min om en laat opnieuw 2 min grillen tot goudbruin.

Giet de havermout in de kommen. Schik de peertjes erop. Besprenkel met de chocoladesaus.

Pompoenrisotto met Indiase warmoes en linzen

Dit gerecht ontstond tijdens mijn laatste workshop Improcooking. Ik wou het vooral met jullie delen omdat het zo’n mooi voorbeeld is van een ‘meant to be’ tussen toevallige ingrediënten. Ik ben een echte risottofan maar ik maakte hem tot die avond steevast met witte wijn klaar en die hadden we die dag helaas niet in huis. Maar er was rode wijn en een lonkende hokkaido die daar zeker een glaasje van lust. Bovendien ben ik dol op een berekend risico. Als ik rode wijn en risotto nu google blijken er al tal van risottorecepten op basis van rode wijn te bestaan maar die avond was het raden naar een smaak die ik nog niet kon proeven. Soms vergelijk ik combineren in de improkeuken met het componeren van een symfonie. Componisten ‘horen’ hun muziek terwijl ze die schrijven. Ik probeer mijn gerechten te smaken terwijl ik ze bedenk. Dat lukt zeker niet altijd even goed maar soms zit ik er helemaal op en dat is echt een triomfgevoel. Zo ook met de rodewijnrisotto. Het was een schot in de roos. Mozarteuforie.

Tijdens een improcookingworkshop brengt iedereen een seizoensgroente naar keus mee. Daarmee -en met mijn voorraadkast- gaan we aan de slag. Die avond had iemand een flinke bos rood gesteelde warmoes meegebracht. Wat je daar mee deed. Want dat smaakt toch eigenlijk naar niet veel. Warmoes kan aards smaken als je hem enkel stooft met peper en zout maar met look en een scheut sojasaus krijgt hij meteen allure en in combinatie met een pittige tomatensaus smelt hij helemaal in je mond. Wij gingen voor de laatste combi en vulden aan met groene linzen voor een volwaardig stoofpotje.

Er werd die avond nog heel wat meer gekookt door de aanwezigen maar deze twee gerechten en hun herfstig duet sprongen er voor mij echt uit door hun warme smaak, diepe herfstkleur en zachte textuur. Eentje om nog veel te herhalen tijdens de herfstdagen. Helaas doet de foto -wegens weer die dagen zonder fotogeniek licht dedju- het gerecht geen eer aan. Maar geloof me, het is goddelijk.

img_4615

Pompoenrisotto met rode wijn en warme kruiden

Nodig voor vier
350g risottorijst (het kan ook met volle rijst maar ik vind de smeuigheid van risottorijst niet te evenaren)
300g hokaidopompoen in dobbelsteentjes
1 versnipperde ui
2 tenen versnipperde knoflook
300 ml rode wijn
1 l hete groentebouillon (1 el morgabouillon in 1 l kokend water)
1 tl kaneelpoeder
1 tl komijnpoeder
3 kruidnageltjes
3 blaadjes laurier
1/2 tl chilipoeder
1 tl paprikapoeder
1 takje tijm
olijfolie
peper en zout

Rooster de rijst in een droge pan tot hij gaat geuren. Voeg een scheut olijfolie, look en ui toe en roerbak 3 minuten. Voeg de pompoen toe en roerbak nog eens 3 minuten. Blus met de rode wijn. Voeg de specerijen en kruiden toe. Roer goed door. Voeg nu beetje bij beetje de bouillon toe. Telkens als de rijst droog komt te staan; giet je er wat bouillon bij. De bouillon moet heet zijn! Anders koelt de rijst telkens weer af. Roer de rijst geregeld. Herhaal dit tot alle bouillon op is. Als de rijst romig en smeuig is en nog een lichte beet heeft, is hij klaar. Is de rijst nog te taai, dan voeg je nog wat heet water toe tot hij gaar is. Laat tien minuutjes rusten. Smaak af met peper en zout.

Indiase warmoes en linzen

Nodig voor vier

400g warmoes
300g groene linzen (Dupuy)
1 tl korianderpoeder
1 tl komijnpoeder
1 tl curcuma
1 tl curry
1 tl paprikapoeder
1/2 tl chilipoeder
2 tenen versnipperde look
0,5 l groentebouillon
0,5 l tomatenpassata
olijfolie
peper en zout

Snijd de stelen uit de warmoes en snijd ze in 1 cm smalle reepjes. Snijd het blad in 5cm brede repen.
Stoof de warmoesstelen met de knoflook in olijfolie aan. Voeg de linzen toe. Roerbak 3 min.
Voeg de kruiden, bouillon en tomatenpassata toe. Laat 20 minuten pruttelen op een laag vuur of tot de linzen zacht zijn. Voeg bouillon toe indien nodig. Voeg de blaadjes van de warmoes toe, roer om en zet het vuur uit. Laat 5 minuten rusten. Smaak af met peper en zout.

Bananenchocoladevierkantjes (aka Herfsttroost)

img_4540

Ik weet niet hoe dat bij u werkt maar voor mij staat het begin van de herfst gelijk aan een onstuitbare drang naar taart en koekjes. Alles wat het aftellen naar 21 maart kan verzachten is welkom. Ik ben immers niet zo winterhard. De koude -als we die dit jaar al krijgen van onze kapotte natuur- kan me niet echt deren maar het is dat schrijnende gebrek aan licht. Ik verwelk daarvan. Ik houd me tussen oktober en maart eerlijk gezegd met moeite in leven. En met taart. Of koekjes. En ook wel met pruttelende stoofpotten en hete soep. Haal dus dat deken maar vast uit de kast en gooi nog een blok hout op de kachel. En zet die ketel op tot hij gloeit. Alles mag van mij op standby tot het terug opklaart. Behalve de honger. En het heel dichtbij elkaar zijn.

Deze vierkantjes zijn een beetje koekje en een beetje taart. Ook in standby modus maak je ze in een wip. Ze vragen zo goed als geen inspanning. Ze zitten boordevol verwennerijtjes en zijn toch gezond. Wat wil een mens meer.

img_4541

Bananenchocoladevierkantjes

Nodig voor 15 koekjes
3 rijpe bananen
2 cups havervlokken
2 eetlepels pompoenpitten
2 eetlepels chocoladedruppels
2 eetlepels gojibessen
1 tl bakpoeder
3 el pindakaas
2 el kokosolie
snuifje zout
1 tl vanillemerg

Verwarm de oven voor op 180°C (geen heteluchtstand).
Mix de bananen met het kokosvet, het bakpoeder, de vanillepoeder, het zout en de pindakaas tot smeuig. Roer de havervlokken, de gojibessen, de chocoladedruppels en de pompoenpitten  er onder.
Bedek een bakblik van ongeveer 25 op 15 cm met bakpapier. Doe het koekjesdeeg erin en druk het overal goed aan tot een platte koek.
Bak ongeveer 25 minuten of tot goudbruin.
Haal het blik uit de oven, laat 5 minuutjes rusten en snijd in vierkantjes. Laat nog een half uurtje rusten en smul dan van je eerste lauwe vierkantje. Met een bolletje ijs uiteraard extra troostrijk!

img_4542

Aquafabuleuze frambozensorbet

img_4180

Mijn  eerste aquafaba-experimentje was meteen een voltreffer! Aquawatte? Aquafaba is een plantaardige eiwitvervanger die bestaat uit niet meer dan… het kookvocht van kikkererwten. Ik zie er al een paar hun neus optrekken voor dit peulvruchtennat maar dat is nochtans nergens voor nodig. Bij elke bokaal kikkererwten die je opendraait, heb je er gratis een portie toverwater bij waarmee je alles kan wat met eiwit kan: merengues, chocolademousse, cake, ile flottant en… sorbet! En dat was meteen ook ons eerste recept met dit wondermiddel. Lékker, zeg ik u!

img_4178

Aquafabuleuze frambozensorbet!

Nodig voor een halve liter sorbet

150 ml aquafaba
2 eetlepels rietsuiker
300g (diepvries)frambozen
sap en zeste van een halve citroen
100 ml ahornsiroop

Als je diepvriesframbozen gebruikt, laat je de frambozen eerst ontdooien.
Mix de frambozen met de zeste en sap van de halve citroen en de ahornsiroop
Klop de aquafaba op met de rietsuiker (zoals je eiwit opklopt). Dit kan gemakkelijk 5 minuutjes duren.
Schep de aquafaba voorzichtig onder de frambozenmix. Vries in. Roer het eerste uur elke 15 minuten het ijs om zodat je geen kristalvorming krijgt.

Ik heb nog geen ervaring met aqua faba van zelfgekookte kikkererwten? Lukt dat even goed, kenners?

Stoere linzenburgers

En jawel, ik heb nog meer peulvruchtlekkers voor jullie! En dit keer zijn die heerlijke linzen aan de beurt. Voor vegetariërs die de volle umami smaak van vlees zouden missen, linzen kunnen die goesting aan! Als je ze op de juiste manier kookt en op smaak brengt, zijn ze zo vol en stoer van smaak dat je er nooit genoeg van krijgt. Geen andere soort peulvrucht kan voor mij deze rijkheid evenaren.

Rode linzen prefereer ik in oosterse of Afrikaanse gerechten. Groene linzen draai ik liefst door mijn zuiderse, Franse en Belgische kost. Stoofpotjes, slaatjes en… burgers uiteraard! De gele en bruine liggen daar een beetje tussenin maar de groene en rode zijn de vaste gasten in mijn keuken.

Rode linzen houden van komijn, koriander, kaneel curry, cardamom, kokosmelk, chili, paprikapoeder, curcuma, citroengras en limoenblaadjes.
Groene linzen zijn echte diva’s in het gezelschap van laurier, kruidnagel, tijm, nootmuskaat,  rozemarijn, bonenkruid, zwarte peper, oregano, dille en dragon.

Wij gingen deze zomer voor een groenelinzenburger. En lekker dat die was!

img_3896
Stoere linzenburgers

Nodig voor acht burgers:
200g droge groene linzen (Ik vind Du Puy de lekkerste)
1 grote ui versnipperd
1 teen look geperst
1/2 rode paprika in brunoise
1 el balsamicoazijn
1 el currypoeder
1/2 tl chilipoeder
1 el (gerookt) paprikapoeder
250 g havervlokken
1 el bouillon (Morga) in 3 liter heet water
2 laurierblaadjes
1 takje tijm
olijfolie

Spoel de linzen grondig. Rooster ze even in een droge pan. Blus dan met de bouillon, voeg laurier en tijm toe en laat sudderen tot de linzen zacht gaar zijn. Zeef ze van het overgebleven kookvocht en verwijder laurierblad en tijm (dit vocht kan je nog perfect gebruiken als basis voor een soep of saus).

Stoof de ui en paprika met de look in een scheut olijfolie. Voeg de currypoeder toe. Blus met de balsamicoazijn. Voeg peper en zout toe naar smaak. Laat sudderen op laag vuur tot een lichtjes goudbruin.
Voeg toe aan de linzen. Voeg de havervlokken en het paprikapoeder toe. Meng goed en laat rusten. De havervlokken nemen nu het vocht op van de linzen en groenten. Smaak af met peper en zout. Als de linzen zijn afgekoeld, vorm je met je handen  ongeveer acht  burgers. Mocht het deeg nog te kleverig zijn, voeg je nog wat havervlokken of wat paneermeel toe.

Bak de burgers in hete olijfolie aan beide kanten goudbruin op een stevig vuur. Laat ze nadien op laag vuur langs beide zijden nog een beetje uitbakken.
Serveer op een broodje met augurk en ketchup of met gebakken aardappeltjes en een lekker slaatje.

 

 

 

Gekarameliseerde kikkererwten met citroen en tomaat

img_3966

Wie wil weten waarom ik het in deze blogpost alweer over peulvruchten heb, moet het vorige stukje lezen. Drie nazomerse receptjes met deze kanjers heb ik jullie beloofd dus hier komt nummer twee en die wordt ongetwijfeld een hit want eenvoudiger lekkers bestaat niet!

Kikkererwten zijn eindeloos. Falafel, humus, tajine en … gewoon simpelweg gebakken of geroosterd! Als het hier snel moet gaan, gooi ik gewoon een uitgelekte bokaal kikkererwten in een pan. Olijfolie, curry, look en een scheut balsamico erbij en goed goudbruin laten bakken tot ze knisperen en poffen. Lekker bij zowat elk gerecht. Ook koud een delicatesse, bij slaatjes of gewoon uit het vuistje als snack. Meer dan goedgekeurd door dochterlief. Allez, een voltreffer van formaat.
Maar tijdens de vakantie mag dat bakken wat meer hebben, niet? Dus maakten we gebakken kikkererwten de luxe. Genieten!

Gekarameliseerde kikkererwten met citroen en tomaat

Nodig voor vier
400g (droge) kikkererwten of twee bokalen van 250g (uitgelekt gewicht)
4 zongerijpte tomaten in partjes
1/2 citroen in maantjes
1/2 citroen geperst
3 el sojasaus
3 el ahornsiroop
1 el (gerookt) paprikapoeder
1 tl komijnpoeder
1 tl korianderpoeder
3 blaadjes laurier
2 kruidnagels
2 tenen geperste look
olijfolie

Week de kikkererwten gedurende minstens twaalf uur (de avond voordien in de week zetten is prima). Giet het weekvocht weg en spoel grondig. Laat gedurende minstens een uur koken in vier keer zoveel water. Schep tussendoor het schuim van het kookwater weg. De kikkererwten moeten goed gaar zijn maar niet platgekookt. Volledig gare peulvruchten zijn veel zachter voor je darmen.

Verwarm de oven voor op 180°C. Giet de goed uitgelekte kikkererwten in een ovenschaal. Voeg een gulle scheut olijfolie en alle andere ingrediënten toe. Hussel alles goed door elkaar. Laat gedurende 40 minuten (of tot de kikkererwten goudbruin worden) bakken. De schijfjes citroen zorgen voor de smaak maar je hoeft ze uiteraard niet op te peuzelen -net zoals de laurierblaadjes en de kruidnagels.