La cucina Verde. Groenten uit Italië.

133

Het jongste boek van het koksduo Kristin Lybaert en Miki Duerinck mag je dan goesting geven om je koffers te pakken en naar het zuiden af te zakken, dat is eigenlijk nergens voor nodig want met La Cucina Verde haal je Italië gewoon lekker zelf naar je keuken. En dat is niet eens moeilijk. Sommige kookboeken halen het misschien niet verder dan de salontafel, dit boek zal gebruikt worden. Geen ingewikkelde recepten, geen ellenlange ingrediëntenlijsten. Gewoon eenvoudige lekkere en uiteraard vegetarische kost.

Ook al vereenzelvigen we Italië deze dagen met pizza, pasta en lasagna, de culinaire traditie van dit land is veel rijker dan dat en was bovendien een echte groentekeuken. Oorlogen en andere rampen maakten van de Italianen geen mopperaars -daar stak die zon en het landschap wel een stokje voor- maar heel vindingrijke koks die van een hoopje schillen of een restje brood de lekkerste gerechten op tafel toverden. Je zou de Italianen de meesters van de restjes kunnen noemen maar eigenlijk bestaan restjes in de authentieke Italiaanse keuken eigenlijk gewoon niet. Restjes zijn volwaardige ingrediënten en de aanzet tot een nieuw en vaak nog lekkerder gerecht. Italianen spelen met hun eten, zoals ik het het liefste zie.

Met die heerlijke Italiaanse keuken gaan Kristin en Miki nog een stapje verder door vlees en vis en vaak ook zuivel overbodig te maken in een aantal Italiaanse klassiekers. Niks is voor een veggie kok een leukere uitdaging dan een plantaardige versie verzinnen van klassieke vlees- of visgerechten. Ik deed het met mijn tofu-au-vent, linzenballetjes in tomatensaus en seitanstoverij en dit boek is in dat opzicht een heerlijke aanvulling op mijn repertoire met tal van nieuwe gerechtjes als een vegan parmigiana en romige tiramisu.

Ballengek als ik ben, ging ik ook in dit boek voor een ballenrecept: de aubergineballetjes. En dat was een succes! De heerlijk vlezige en sappige structuur  van de aubergine met het frisse van de munt en basilicum kunnen mij krijgen. Ik voegde wel nog wat havervlokken toe omdat mijn balletjesdeeg te slap was om balletjes te rollen. Ook voegde ik nog wat lookpoeder toe omdat ik de balletjes net iets te flets vond van smaak. Maar dat is natuurlijk persoonlijk. Lekker waren ze zeker!

Ik serveerde ze met een frisse yoghurtkruidensaus en dat hadden deze stevige ballen wel nodig. Volgens mij zouden deze balletjes het ook prima doen in een pittige tomatensaus en zo een prima alternatief vormen voor echte gehaktballetjes in tomatensaus. In het algemeen miste ik in het boek wat sausreceptjes maar ik ben dan ook een echte sausfreak.

De koude dagen mogen dan in aantocht zijn, met dit boek houd ik zolang mogelijk de zomer in huis. Jullie ook?

Polpette di melanzane ofte aubergineballetjes

In Italiaanse recepten wordt oud brood vaak hergebruikt als bindmiddel. Dat is ook het geval bij deze eenvoudige aubergineballetjes. Ze hebben een zachte vulling en krijgen vanzelf een korstje.

Voor 25 balletjes
300g aubergine
100g oud volkorenbrood
50g parmezaanse kaas of 25g edelgistvlokken (ik gebruikte gistvlokken)
50g pijnboompitten
50g boekweitmeel (ik gebruikte speltmeel)
1/2 bosje basilicum
1 takje verse munt, gehakt, of 1 koffielepel gedroogde munt (of de inhoud van 1 theezakje)
frituurolie (ik bakte de balletjes in de pan met olijfolie)
peper en zout

1. Snijd het kroontje van de aubergine, prik de schil hier en daar in met een mes en leg ze 6 minuten in de microgolfoven op de hoogste stand. Of snijd de aubergine in de lengte middendoor, leg ze met de schil naar onderen op de bodem van een stoommandje en stoom ze 15 minuten. Laat ze afkoelen.

2. Mix de ongepelde aubergine en het brood samen met de Parmezaanse kaas of de edelgistvlokken, de pijnboompitten en de groene kruiden.

3. Roer het boekweitmeel erdoor en kruid het mengsel met peper en zout.

4. Laat het mengsel 10 minuten rusten zodat het brood het vocht kan absorberen.

5. Vorm balletjes ter grootte van een grote knikker. Dat lukt het best met natte handen.

6. Verwarm de frituurolie op 170°C en, frituur de balletjes goudbruin.

110

 

 

Advertenties

Groentebuffet voor zomerfeestjes

unnamed

De zomerkeuken is gevlogen. Een week lang genoot ik met volle teugen van al het enthousiasme, de vele verhalen en receptjes, de zwoele sfeer -want wat was het heet! Ik hoop dat jullie elkaar ook verwend hebben en genoten van zomers lekkers, verfrissende drankjes, verkoelende ijsjes, pittige barbecues, luie picnics en vooral van het fijne samenzijn.

Samen

Want laat ons wel wezen: genieten van eten doe je liever niet alleen -dat geldt trouwens voor de meeste fijne dingen, knipoog. Samen eten is meer dan eten. Het is tijd nemen, thuiskomen, loslaten. Vaak is het het enige moment van de dag dat we nog echt samen doorbrengen met het gezin. Een van de weinige rituelen die overeind zijn gebleven.

Ik heb een droom

De tafel als een plek waar je altijd welkom bent en het eten erop als een feest.  Ik hoop dat de seizoenskeukens en het samenkoken van Velt dit in  de toekomst alleen maar zullen versterken. Dat ons pleidooi voor een gedeelde tafel mensen voedt. Met eten en met goesting om van die tafel een hele lange te maken.

Dankjewel

Ik wil al wie de smaak van de zomer met ons mee vierde dan ook graag bedanken.  Alle smulpapen met honger naar duurzame voeding, alle lekkere zomerbloggers, al die unieke ondernemers die de zomerkeuken steunden met hun mooie eco giveaways. Jullie, allemaal. En hoe kan ik dat beter doen dan met een zomers buffet. Voor de vakantiemaanden die komen. Voor de lange avonden aan de tuintafel. Voor de zomerhonger. Geniet!

 

Zomers buffet

Zoete aardappel- en witte bonenhumus

Voor 4 personen
Twee zoete aardappels
200g gekookte witte bonen
2 tenen look
Olijfolie
Sap van 1 citroen
1 tl garam masala
1/2 tl cayennepeper
Peper en zout

Je kan de aardappelen de dag voordien al roosteren. Verwarm de oven voor op 180°C. Was de aardappelen en prik de schil een paar keer in. Kneus de tenen look lichtjes met het plat van een mes. Plaats aardappelen en look in een ovenschaal. Besprenkel gul met olijfolie. Kruid met peper en zout. Hussel alles goed door elkaar. De look en aardappelen moeten volledig bedekt zijn met olie. Plaats in de oven gedurende een uur. De aardappelen zijn nu helemaal zacht vanbinnen. Laat ze afkoelen. Haal de look en de aardappelen uit de schil en mix met een goeie scheut olijfolie, het citroensap, de cayenne en de garam masala. Dien op met wat verbrokkelde feta en verse koriander, munt of basilicum

Currywokje van tofu, tempeh en courgette

Voor vier
150g (gerookte) tempeh
150g tofu
1 courgette
1 el donker mosterdzaad
1 el currypoeder
1 el sojasaus
1/2 el ketjap
1 teen geperste look
1 kopje groentebouillon
arachideolie
peper en zout

Snijd courgette, tofu en tempeh in dobbelsteentjes. Laat een wok heet worden met een scheut arachideolie. Doe de tempeh en tofu in de pan. Voeg de look, curry en het mosterdzaad toe en laat 5 minuten bakken. Roer af en toe maar niet te vaak om een mooi korstje aan de tofu te krijgen. Anders verkruimelt hij snel. Blus met de sojasaus, ketjap en de groentebouillon. Voeg de courgetten toe en roerbak nog 5 minuutjes. Smaak af met peper en zout.

Zwarte linzensalade met rode besjes en sluimererwten

Voor vier
300g zwarte linzen (stevige groene linzen kunnen ook)
100g sluimererwten
100g rode (of witte of zwarte) besjes
1 sjalotje
1 el rode wijnazijn
2 el olijfolie
Peper en zout

Kook de linzen in overvloedig water. Giet af wanneer ze net zacht genoeg zijn maar nog niet uit elkaar vallen. Spoel goed koud in een vergiet en laat afkoelen.
Verwijder het steeltje en draadje van de sluimererwtjes en stoom ze in een stoommandje.
Versnipper het sjalotje.
Rits de rode besjes van hun steeltjes.
Meng voorzichtig door elkaar met de olijfolie en rode wijnazijn. Breng op smaak met peper en zout.

Tabouleh van bulghur trostomaatjes, zwarte olijven en munt

Voor vier
300g bulghur
10 trostomaatjes
10 zwarte olijven zonder pit
bosje munt
bosje platte peterselie
sap van 1/2 citroen
olijfolie
peper en zout

Doe de bulghur in een kom. Voeg dubbel zoveel kokend water toe. Voeg 3 eetlepels olijfolie, een snuif zout  toe. Meng goed en laat 20 minuutjes wellen.
Snijd ondertussen de tomaatjes in partjes. Hak de munt en de peterselie.
Snijd de olijven in de lengte in 4.
Als de bulghur lauw is, voeg tomaatjes, munt, peterselie, olijven en het sap van halve citroen toe. Meng alles door elkaar. Smaak af met peper en zout.

Zoete chilitomatendip

Voor een bokaal
6 heel rijpe tomaten (of 250 ml passata)
2 el tomatenpuree
1 rode ui
1 el sambal
1 el sojasaus
1 el ahornsiroop
1/2 el currypoeder
1/2 tl komijnpoeder
1/2 tl korianderpoeder
peper en zout

Mix alle ingrediënten in een blender of met een staafmixer

Fetasalade met blauwe bessen en zonnebloempitten

Voor vier:
1/2 krop sla
100g feta
100g blauwe bessen
100g zonnebloempitten

Rooster de zonnebloempitten in een droge pan tot ze goudbruin kleuren en gaan geuren.
Pluk de blaadjes van de sla en spoel. Zwier droog in een slazwierder.
Scheur de bladeren nog wat kleiner in een kom. Verbrokkel de feta. Verdeel samen met de bessen en de zonnebloempitten over de sla. Dien op met de kruidenvinaigrette.

Tuinkruidenvinaigrette

Voor een bokaal:
handvol zomerse tuinkruiden als munt, basilicum, dragon, dille, peterselie, oregano.
100 ml slaolie
50 ml Rode wijnazijn
1 el mosterd
peper en zout

Verwijder de harde steeltjes van de kruiden. Hak ze fijn. Doe alle ingrediënten in een bokaal. Draai het deksel erop en schud goed tot je een mooie emulsie hebt.

 

Zomers koolrabislaatje met aardbeienvinaigrette

IMG_8795

De koolrabi jawel. Die pracht van een zomergroente waar ik het eens serieus met jullie over wil hebben. Want amai ik heb wat opgevangen! De groentesceptici onder jullie trekken blijkbaar al eens subtiel de neus op voor deze zachtaardige loebas ‘want hoor ik daar kool?’ En in koor: ‘Een kolige winter zal wel volstaan zeker? Dat de zomer daar ook moet aan geloven! Scheer je weg!’ Maar zet die weerstand maar even opzij want de koolrabi móet je gewoon leren kennen. Ik daag bij deze alle koolrabivrezers uit een koolrabi te schillen en er simpelweg plakjes van te snijden. Have a seat en proef! Kolig? Misschien een beetje. Maar ook fruitig! Intens krokant. Subtiel zoet. En karakter, mensen. Bakken karakter! Ja, deze kolige knol (of is het knollige kool?) heeft het allemaal.

Fruitig en fris

Het was zijn stoere fruitigheid die me tot dit recept bracht. Mijn favoriete boeren -die ze zelf kweken dus die kunnen het weten- zeiden ooit: ‘Zo’n koolrabi, recht van het veld, dat eet ik gewoon als een appeltje, zo uit het vuistje.’ En jawel, mensen, dat kan dus. Geef uw kinderen dus voortaan gerust koolrabischijfjes ipv appelschijfjes mee als tienuurtje.
Dat fruitige als aanzet dus. Maar wie mij kent, weet dat daar bij voorkeur nog wat fris constrast bij mag. En een vinaigrette natuurlijk. Want wat is de zomer zonder!

Een slaatje dus. Eenvoudig en snel. Voor jullie. Omdat het zomer is.

Proef de zomer van Velt

Dit stukje schreef ik ter ere van de zomerkeuken van Velt, een initiatief dat mensen wil inspireren om te koken volgens het seizoen. Seizoensgebonden koken verkleint je ecologische voetafdruk en is op die manier zacht voor ons milieu. Elk seizoen biedt je een schat aan groenten in alle kleuren, smaken en maten. De groentekalender van Velt verklapt je welke groenten dat zijn maand per maand.
Velt wil van elk seizoen een feest maken door samen te koken, eten en genieten. Geniet je graag mee? Maak dan jouw favoriete zomergerecht voor je vrienden, collega’s of familie. Laat via het  facebookevenement weten wat de zomerkeuken voor jou zo bijzonder maakt en win één van de mooie ecoprijzen. Geniet van jouw zomer!

Koolrabisalade met aardbeienvinaigrette 

Voor vier personen
1 grote of twee kleinere koolrabi’s
paar takjes munt
Sjalotje
1 el citroensap
peper en zout
80 g pijnboompitten
handje zoete rijpe bio aardbeien

Voor de vinaigrette
handje zoete rijpe bio aardbeien
1 el mosterd
100 ml saffloerolie (of andere slaolie)
50 ml appelazijn
peper en zout

Snijd de koolrabi in hele dunne frietjes. Besprenkel met citroensap en  breng op smaak met peper en zout. Hussel even door elkaar en laat rusten.

Versnipper het sjalotje en rits  de munt van de takjes
Rooster de pijnboompitten op een matig vuur tot goudbruin in een droge pan (loop niet weg want voor je het weet zijn ze zwart!)

Maak een vinaigrette door de olie, azijn, mosterd, aardbeien te mixen. Smaak af met peper en zout.

Dresseer de salade met de vinaigrette, werk af met pijnboompitten, munt en de overgebleven aardbeien. De liefhebbers kunnen nog garneren met vlokken zachte geitenkaas.

Serveer met gekruide looktoastjes of als bijgerecht bij een groenteBBQ of ander zomers feestgerecht.

 

 

 

Griekse rijstballetjes

IMG_8419

Dat het van december geleden is dat ik nog iets heb laten horen. Het is een regelrechte schande! Ik begrijp het dus volkomen als jullie intussen zijn weggelopen naar andere en hippere foodblogs maar desondanks hoop ik tegen alle verwachtingen in dat jullie gewoon hondstrouw zijn. Want jawel Netflix heeft de wedstrijd deze avond niet gewonnen. Ik ga heldhaftig de strijd aan tegen dichtvallende oogleden en dichtslibbende hersencellen want ik heb een receptje dat jullie, dat weet ik wel zeker, zal kunnen bekoren. ‘Waarom?’  durven jullie mij onbeschaamd -want zo zijn jullie en daarom heb ik jullie zo graag- vragen? Ewel! zeg ik u. Is het niet omdat het zo lekker is, dan wel omdat het zo gemakkelijk, zo goedkoop en zo klaar in een wip is. Nog niet voldoende? Het eco gehalte van dit recept is hoog en de gezonde ingrediënten talrijk.
Laat het ons dus kort houden: Deze ballen wil je hebben. Deze ballen zullen scoren. Bij uw kinderen, bij de verstokte vleeseter en bij uw strakke weekplanning. Lees dus maar gewoon verder en vergeet, toegeeflijk als jullie ook wel zijn, dat ik jullie zo lang heb verwaarloosd want dit recept kan iedereen krijgen! Zelfs uw schoonmoeder.

Het uitgangspunt is al even simpel als de rest van het recept: Je zit met een restje rijst. Niet zo eco op zich, dat restje, ik weet het, maar laat ons eerlijk zijn: het overkomt ons allemaal. Het hoeft bovendien niet perse rijst te zijn. Een ander restje graan mag ook en ach kom laat ik meteen gul zijn: een restje van om het even wat mag! Dat restje wordt immers de basis van onze overheerlijke balletjes. Het recept dat ik jullie hier verklap is dan ook een aanzet, een voorbeeld en zeker geen dogma want gelukkig zijn er heel wat meer balletjes onder de zon dan Griekse. Italiaanse, Franse, Mexicaanse en Indische: ze zijn  allemaal even welkom. Onze restjes hebben het hier voor het zeggen dus zij bepalen welke balletjes jij vanavond op je bord krijgt.

Waarom werden het deze keer Griekse balletjes? Omdat een restje feta, een restje spinazie en een restje zwarte olijven mij aankeken en ‘duh’ zeiden. Ze wisten wat ze wilden en daar hadden ze helemaal gelijk in.

Maar met andere restjes weer andere balletjes. Ik kijk nu al uit naar jullie wildste creaties.

IMG_8520

Griekse rijstballetjes

Voor 20 balletjes
600g gekookte rijst
200g gestoofde spinazie
10 zwarte olijven
80g pijnboompitten
80g rozijnen
150g feta
peper en zout

Doe de afgekoelde rijst in een kom.
Hak de gestoofde spinazie fijn en voeg toe.
Snijd de olijven in dunne schijfjes en voeg toe
Rooster de pijnboompitten goudbruin in een droge pan en voeg toe.
Verkruimel de feta en voeg toe. Meng alles en breng op smaak met peper en zout.
Kneed met je handen alles tot een stevig kleverig deeg. Is het deeg te nat? Voeg wat broodkruim of paneermeel toe.
Bak de balletjes in olijfolie tot goudbruin. Draai regelmatig om. Je kan de balletjes ook frituren of afbakken in de oven.

Italiaanse balletjes? Denk zongedroogde tomaatjes, mozarella, basilicum
Franse balletjes? Denk brie, champignons,  gebakken ajuin, peterselie
Indische balletjes? Denk zoete aardappel, bloemkool, erwtjes, rode linzen

IMG_8464

Aquafabuleuze frambozensorbet

img_4180

Mijn  eerste aquafaba-experimentje was meteen een voltreffer! Aquawatte? Aquafaba is een plantaardige eiwitvervanger die bestaat uit niet meer dan… het kookvocht van kikkererwten. Ik zie er al een paar hun neus optrekken voor dit peulvruchtennat maar dat is nochtans nergens voor nodig. Bij elke bokaal kikkererwten die je opendraait, heb je er gratis een portie toverwater bij waarmee je alles kan wat met eiwit kan: merengues, chocolademousse, cake, ile flottant en… sorbet! En dat was meteen ook ons eerste recept met dit wondermiddel. Lékker, zeg ik u!

img_4178

Aquafabuleuze frambozensorbet!

Nodig voor een halve liter sorbet

150 ml aquafaba
2 eetlepels rietsuiker
300g (diepvries)frambozen
sap en zeste van een halve citroen
100 ml ahornsiroop

Als je diepvriesframbozen gebruikt, laat je de frambozen eerst ontdooien.
Mix de frambozen met de zeste en sap van de halve citroen en de ahornsiroop
Klop de aquafaba op met de rietsuiker (zoals je eiwit opklopt). Dit kan gemakkelijk 5 minuutjes duren.
Schep de aquafaba voorzichtig onder de frambozenmix. Vries in. Roer het eerste uur elke 15 minuten het ijs om zodat je geen kristalvorming krijgt.

Ik heb nog geen ervaring met aqua faba van zelfgekookte kikkererwten? Lukt dat even goed, kenners?

Stoere linzenburgers

En jawel, ik heb nog meer peulvruchtlekkers voor jullie! En dit keer zijn die heerlijke linzen aan de beurt. Voor vegetariërs die de volle umami smaak van vlees zouden missen, linzen kunnen die goesting aan! Als je ze op de juiste manier kookt en op smaak brengt, zijn ze zo vol en stoer van smaak dat je er nooit genoeg van krijgt. Geen andere soort peulvrucht kan voor mij deze rijkheid evenaren.

Rode linzen prefereer ik in oosterse of Afrikaanse gerechten. Groene linzen draai ik liefst door mijn zuiderse, Franse en Belgische kost. Stoofpotjes, slaatjes en… burgers uiteraard! De gele en bruine liggen daar een beetje tussenin maar de groene en rode zijn de vaste gasten in mijn keuken.

Rode linzen houden van komijn, koriander, kaneel curry, cardamom, kokosmelk, chili, paprikapoeder, curcuma, citroengras en limoenblaadjes.
Groene linzen zijn echte diva’s in het gezelschap van laurier, kruidnagel, tijm, nootmuskaat,  rozemarijn, bonenkruid, zwarte peper, oregano, dille en dragon.

Wij gingen deze zomer voor een groenelinzenburger. En lekker dat die was!

img_3896
Stoere linzenburgers

Nodig voor acht burgers:
200g droge groene linzen (Ik vind Du Puy de lekkerste)
1 grote ui versnipperd
1 teen look geperst
1/2 rode paprika in brunoise
1 el balsamicoazijn
1 el currypoeder
1/2 tl chilipoeder
1 el (gerookt) paprikapoeder
250 g havervlokken
1 el bouillon (Morga) in 3 liter heet water
2 laurierblaadjes
1 takje tijm
olijfolie

Spoel de linzen grondig. Rooster ze even in een droge pan. Blus dan met de bouillon, voeg laurier en tijm toe en laat sudderen tot de linzen zacht gaar zijn. Zeef ze van het overgebleven kookvocht en verwijder laurierblad en tijm (dit vocht kan je nog perfect gebruiken als basis voor een soep of saus).

Stoof de ui en paprika met de look in een scheut olijfolie. Voeg de currypoeder toe. Blus met de balsamicoazijn. Voeg peper en zout toe naar smaak. Laat sudderen op laag vuur tot een lichtjes goudbruin.
Voeg toe aan de linzen. Voeg de havervlokken en het paprikapoeder toe. Meng goed en laat rusten. De havervlokken nemen nu het vocht op van de linzen en groenten. Smaak af met peper en zout. Als de linzen zijn afgekoeld, vorm je met je handen  ongeveer acht  burgers. Mocht het deeg nog te kleverig zijn, voeg je nog wat havervlokken of wat paneermeel toe.

Bak de burgers in hete olijfolie aan beide kanten goudbruin op een stevig vuur. Laat ze nadien op laag vuur langs beide zijden nog een beetje uitbakken.
Serveer op een broodje met augurk en ketchup of met gebakken aardappeltjes en een lekker slaatje.

 

 

 

Gekarameliseerde kikkererwten met citroen en tomaat

img_3966

Wie wil weten waarom ik het in deze blogpost alweer over peulvruchten heb, moet het vorige stukje lezen. Drie nazomerse receptjes met deze kanjers heb ik jullie beloofd dus hier komt nummer twee en die wordt ongetwijfeld een hit want eenvoudiger lekkers bestaat niet!

Kikkererwten zijn eindeloos. Falafel, humus, tajine en … gewoon simpelweg gebakken of geroosterd! Als het hier snel moet gaan, gooi ik gewoon een uitgelekte bokaal kikkererwten in een pan. Olijfolie, curry, look en een scheut balsamico erbij en goed goudbruin laten bakken tot ze knisperen en poffen. Lekker bij zowat elk gerecht. Ook koud een delicatesse, bij slaatjes of gewoon uit het vuistje als snack. Meer dan goedgekeurd door dochterlief. Allez, een voltreffer van formaat.
Maar tijdens de vakantie mag dat bakken wat meer hebben, niet? Dus maakten we gebakken kikkererwten de luxe. Genieten!

Gekarameliseerde kikkererwten met citroen en tomaat

Nodig voor vier
400g (droge) kikkererwten of twee bokalen van 250g (uitgelekt gewicht)
4 zongerijpte tomaten in partjes
1/2 citroen in maantjes
1/2 citroen geperst
3 el sojasaus
3 el ahornsiroop
1 el (gerookt) paprikapoeder
1 tl komijnpoeder
1 tl korianderpoeder
3 blaadjes laurier
2 kruidnagels
2 tenen geperste look
olijfolie

Week de kikkererwten gedurende minstens twaalf uur (de avond voordien in de week zetten is prima). Giet het weekvocht weg en spoel grondig. Laat gedurende minstens een uur koken in vier keer zoveel water. Schep tussendoor het schuim van het kookwater weg. De kikkererwten moeten goed gaar zijn maar niet platgekookt. Volledig gare peulvruchten zijn veel zachter voor je darmen.

Verwarm de oven voor op 180°C. Giet de goed uitgelekte kikkererwten in een ovenschaal. Voeg een gulle scheut olijfolie en alle andere ingrediënten toe. Hussel alles goed door elkaar. Laat gedurende 40 minuten (of tot de kikkererwten goudbruin worden) bakken. De schijfjes citroen zorgen voor de smaak maar je hoeft ze uiteraard niet op te peuzelen -net zoals de laurierblaadjes en de kruidnagels.