Herfstlasagna van warmoes en pompoen

IMG-0048

Ben jij ook zo verliefd op september? Het goud van de Indian Summer. Gefilterd licht -als het niet regent tenminste.  Fruit, groenten, kruiden, bloemen: alles bereikt het toppunt van rijp zijn. Je hoort de natuur bijna uit haar voegen barsten. Hier en daar sluimert reeds zacht verval. De herfst is voor de natuur als de barok voor de kunst. Overdaad, gejubel, opschepperij. Een beetje te veel van het goede. Een bijna voorbij. Maar we wentelen er ons met graagte in. Als in een warm bad. Als in stroop. Het classicisme van de winter brengt straks ascese en noodgedwongen -maar broodnodige- rust. Nu nog niet. Nu vertoeven we in het land van de krekel. We oogsten, we eten en we slapen onze roes uit.

Na een zomer vol bergen, was het weer wennen aan de stad.  Zoeken naar manieren om te blijven ademen. Met het hoofd in de nek naar de lucht kijken omdat dat hier de enige vorm van verte is. En wanneer het even kan: ontsnappen naar een zeldzaam stukje natuur aan de rand van het betonnen leefgebied dat wij stedelingen thuis noemen. Zucht.

Daarom wil ik mijn eten uit de grond blijven halen. Om te geloven dat er nog zoiets als aarde bestaat. Het Wijveld is voor mij allang geen groentewinkel in openlucht meer. Het is uitzicht, een extra long, therapie. En september waardig, tiert dat stukje hemel op aarde nu welig. Zachte bedden vol lonkend volrijp leven lokken mij erheen.

En dan is het eindelijk zover. Geen groter genot dan het oogsten van de eerste hokkaido pompoenen. Hun zwaarte draag ik met gemak omdat ze me onderweg al tal van mogelijkheden toefluisteren. Gaande van taart tot friet, van smoothie tot stoofpot. Pompoenen zijn ronde dozen gevuld met de beste troost tegen de winter die komt. Barokke grootmeesters. Niet voor niets veranderen ze in koninklijke koetsen als er ergens wordt getoverd .

Geen blad dat gretiger blinkt dan dat van de warmoes. Nochtans wordt deze groente niet even gretig geoogst als bijvoorbeeld spinazie. Hoe dat komt, wil ik niet begrijpen. Ik kan geen beter excuus verzinnen dan ‘onbekend is onbemind’ en daar valt wat aan te doen. Daarom  verklap ik jullie eerst de essentiële basisbereiding van warmoes.

Warmoes bereiden

Je moet één ding weten om warmoes goed te kunnen klaarmaken: Het blad moet van de steel! Deze twee delen van de plant hebben een compleet verschillende structuur en dat moet gerespecteerd worden tijdens de bereiding. De steel kan tegen een stootje en wil dus graag heet vuur en een goede lik olie. Snijd de steel uit het blad in een omgekeerde v-vormige beweging. De steel loopt immers uit op een punt in het blad. Snijd de steel in reepjes van 1 cm en stoof die op hoog vuur in een pan of wok met kruiden naar keus. Denk aan het stoven van een ui. Je wil dat de steel glazig wordt en zacht. Pas als dat het geval is, voeg je het blad toe. Het blad mag in grote repen van wel 10 cm worden toegevoegd. Snijd het dus niet fijn. Je kan de bladeren zelfs met de hand scheuren i.p.v. ze te snijden.  Nu volgt het belangrijkste: roerbak de warmoesbladeren twee tot vier minuten mee en zet dan het vuur UIT. Het blad zal zacht worden en smelten in de restwarmte maar niet volledig verpieteren. De stevige beet blijft op die manier bewaard.

Warmoes doet het prima in een pikante tomatensaus met rode ui of gebakken in look en sojasaus afgewerkt met een druppel geroosterde sesamolie. Maar voor de lasagna maakte ik de warmoes klaar met een zachte vegan bechamelsaus op basis van gistvlokken. Onweerstaanbaar lekker zeg ik u!

Pompoen, de publiekslieveling en warmoes, het onbekende blad, ontmoeten elkaar in deze hartige herfstlasagna en bewijzen maar weer eens dat opposites attract. Het zoete en zachte van de pompoen krijgen de nodige weerstand van het stoere, aardse van de warmoes. Dit is misschien een iets uitgebreidere bereiding dan jullie van mij gewend zijn maar hij is zooo lekker dat ik hem jullie niet wou onthouden. Je kan uiteraard de pompoen de dag voordien al roosteren om het werk wat te spreiden. Maken maar!

IMG-0254

Herfstlasagna van warmoes en pompoen

Voor een ovenschotel voor ruim 6 personen

800g hokkaidopompoen
300g warmoes
15 grote lasagnavellen
250g gekookte kikkererwten (of één bokaal)
1 liter tomatenpassata
1 el bouillonpasta
een half glas rode wijn
2 tenen look
6 blaadjes salie
400 ml sojaroom
2 el gistvlokken
1 tl paprikapoeder
1 tl currypoeder
1 el balsamico
1 el sojasaus
1 takje tijm
2 blaadjes laurier
olijfolie
peper en zout

Verwarm de oven voor op 200°C. Was de hokkaido grondig (borstel de schil met een hard groenteborsteltje met overvloedig water). Verwijder de pitten. Snijd in plakken van een één centimeter en schik in een ovenschaal. Pers de tenen look. Voeg toe aan de pompoen samen met 2 eetlepels olijfolie, de versnipperde blaadjes salie en peper en zout. Meng alles heel goed door elkaar met je handen. De pompoen moet volledig ingevet zijn met olie. Plaats in de oven en laat gedurende een half uur bakken. Hussel regelmatig even om om aanbakken te voorkomen. Prik met een vork of de pompoen zachtgaar is. Haal hem dan uit de oven en zet even opzij.

Snijd de warmoes zoals hierboven beschreven. Bak de stelen. Voeg de room en de gistvlokken toe. Laat 3 minuten sudderen. Voeg het blad toe. Zet het vuur uit en zet opzij.

Giet de kikkererwten af en laat uitlekken. Laat een pan heet worden met olijfolie en bak daarin de kikkererwten met het paprikapoeder en de curry tot ze knisperig worden. Blus met balsamicoazijn en sojasaus. Zet opzij.

Giet de tomatenpassata in een pot. Voeg de rode wijn, tijm, laurier en de bouillon toe en breng aan de kook. Laat op zacht vuur gedurende 10 minuten inkoken. Voeg de kikkererwten toe.

Neem een ovenschotel. Beleg de bodem met een laagje warmoes met saus. Bedek met een laagje pompoen. Dek af met lasagnavellen. Voeg nu een laagje tomatensaus met kikkererwten toe.  Dek af met lasagnavellen. Herhaal dit procede nog een keer. Eindig met een laatste laag warmoes en beleg die met de laatste stukjes pompoen. De liefhebbers kunnen afwerken  met wat geraspte kaas om te gratineren (maar dit is eigenlijk echt niet nodig want de lasagna is machtig genoeg).
Plaats in de oven gedurende 30 minuten. Prik om te kijken of de lasagnavellen goed gaar zijn.

Serveer met een lekkere groene herfstsalade met walnoten, druiven en een mosterdvinaigrette

 

Advertenties

Kikcurry

IMG_8725

Jullie wisten het allang. Ik ben een rasechte Bourgondiër en dat uit zich in een  onstilbare goesting naar eten met pak aan: robuuste stoofpotten, salades met flink wat vinaigrette en heel rijkelijk belegd brood. En dat brood is sinds kort in zijn nopjes want ik ontdekte het broodbeleg van mijn dromen. Het heeft alles waar ik dol op ben: smeuïgheid, pit, kleur en een stevige beet. En dat allemaal op basis van één van mijn culinaire favorieten: de kikkererwt.

Het begon allemaal toen ik op smoelboek een foodfilmpje zag passeren waarbij groenten, kruiden en kikkererwten grof werden gemixt met een cream cheese. Dat leek me wel wat dus probeerde ik meteen een versie uit met curry want curryslaatjes zijn mijn meug.

Sindsdien kan je deze voltreffer niet meer wegdenken uit onze koelkast en in onze brooddoos want als broodbeleg, dip of op een toastje: dit slaatje doet het gewoon. Kikcurry -dankjewel Barbara van i love eco voor de naamgeving van het kind- is een toppertje. Én simpel, én snel, én betaalbaar! Helemaal in Kookeetleefstijl dus. En laat ik jullie verklappen dat dit pas het begin is van een nieuw culinair avontuur want als kikcurry kan dan moet kik…. en kik…. (vul in naar believen!) toch ook kunnen? Doe je mee? Kik erop los en laat weten welk kik…slaatje jij met succes uitprobeerde.

IMG_8708

Kikcurry

200g gekookte kikkererwten (of een uitgelekte bokaal)
80g creamcheese (vegan varianten zijn er ongetwijfeld!)
1 sjalotje
Peper en zout
1/2 el currypoeder
1 el sojasaus
1/2 el balsamicoazijn
1/2 el ahornsiroop
1/2 el lookpoeder

Laat een pan met olijfolie goed heet worden. Bak de kikkererwten tot ze goudgeel worden en gaan knisperen.  Kruid met het lookpoeder. Blus met de sojasaus, balsamicoazijn en ahornsiroop. Laat afkoelen

Versnipper het sjalotje. Doe samen met de creamcheese in een foodprocessor of maatbeker. Voeg de afgekoelde kikkererwten toe en mix een paar keer kort maar hevig (de pulsestand). Zo heb je nog voldoende beet maar toch de smeuïgheid van een slaatje. Kruid af met peper en zout.

Optioneel maar zeker een aanrader: Voeg wat fijngesneden kerstomaatjes en peterselie toe.

Bewaar in een kraakschone bokaal tot een week in de koelkast.

Gekarameliseerde kikkererwten met citroen en tomaat

img_3966

Wie wil weten waarom ik het in deze blogpost alweer over peulvruchten heb, moet het vorige stukje lezen. Drie nazomerse receptjes met deze kanjers heb ik jullie beloofd dus hier komt nummer twee en die wordt ongetwijfeld een hit want eenvoudiger lekkers bestaat niet!

Kikkererwten zijn eindeloos. Falafel, humus, tajine en … gewoon simpelweg gebakken of geroosterd! Als het hier snel moet gaan, gooi ik gewoon een uitgelekte bokaal kikkererwten in een pan. Olijfolie, curry, look en een scheut balsamico erbij en goed goudbruin laten bakken tot ze knisperen en poffen. Lekker bij zowat elk gerecht. Ook koud een delicatesse, bij slaatjes of gewoon uit het vuistje als snack. Meer dan goedgekeurd door dochterlief. Allez, een voltreffer van formaat.
Maar tijdens de vakantie mag dat bakken wat meer hebben, niet? Dus maakten we gebakken kikkererwten de luxe. Genieten!

Gekarameliseerde kikkererwten met citroen en tomaat

Nodig voor vier
400g (droge) kikkererwten of twee bokalen van 250g (uitgelekt gewicht)
4 zongerijpte tomaten in partjes
1/2 citroen in maantjes
1/2 citroen geperst
3 el sojasaus
3 el ahornsiroop
1 el (gerookt) paprikapoeder
1 tl komijnpoeder
1 tl korianderpoeder
3 blaadjes laurier
2 kruidnagels
2 tenen geperste look
olijfolie

Week de kikkererwten gedurende minstens twaalf uur (de avond voordien in de week zetten is prima). Giet het weekvocht weg en spoel grondig. Laat gedurende minstens een uur koken in vier keer zoveel water. Schep tussendoor het schuim van het kookwater weg. De kikkererwten moeten goed gaar zijn maar niet platgekookt. Volledig gare peulvruchten zijn veel zachter voor je darmen.

Verwarm de oven voor op 180°C. Giet de goed uitgelekte kikkererwten in een ovenschaal. Voeg een gulle scheut olijfolie en alle andere ingrediënten toe. Hussel alles goed door elkaar. Laat gedurende 40 minuten (of tot de kikkererwten goudbruin worden) bakken. De schijfjes citroen zorgen voor de smaak maar je hoeft ze uiteraard niet op te peuzelen -net zoals de laurierblaadjes en de kruidnagels.