La cucina Verde. Groenten uit Italië.

133

Het jongste boek van het koksduo Kristin Lybaert en Miki Duerinck mag je dan goesting geven om je koffers te pakken en naar het zuiden af te zakken, dat is eigenlijk nergens voor nodig want met La Cucina Verde haal je Italië gewoon lekker zelf naar je keuken. En dat is niet eens moeilijk. Sommige kookboeken halen het misschien niet verder dan de salontafel, dit boek zal gebruikt worden. Geen ingewikkelde recepten, geen ellenlange ingrediëntenlijsten. Gewoon eenvoudige lekkere en uiteraard vegetarische kost.

Ook al vereenzelvigen we Italië deze dagen met pizza, pasta en lasagna, de culinaire traditie van dit land is veel rijker dan dat en was bovendien een echte groentekeuken. Oorlogen en andere rampen maakten van de Italianen geen mopperaars -daar stak die zon en het landschap wel een stokje voor- maar heel vindingrijke koks die van een hoopje schillen of een restje brood de lekkerste gerechten op tafel toverden. Je zou de Italianen de meesters van de restjes kunnen noemen maar eigenlijk bestaan restjes in de authentieke Italiaanse keuken eigenlijk gewoon niet. Restjes zijn volwaardige ingrediënten en de aanzet tot een nieuw en vaak nog lekkerder gerecht. Italianen spelen met hun eten, zoals ik het het liefste zie.

Met die heerlijke Italiaanse keuken gaan Kristin en Miki nog een stapje verder door vlees en vis en vaak ook zuivel overbodig te maken in een aantal Italiaanse klassiekers. Niks is voor een veggie kok een leukere uitdaging dan een plantaardige versie verzinnen van klassieke vlees- of visgerechten. Ik deed het met mijn tofu-au-vent, linzenballetjes in tomatensaus en seitanstoverij en dit boek is in dat opzicht een heerlijke aanvulling op mijn repertoire met tal van nieuwe gerechtjes als een vegan parmigiana en romige tiramisu.

Ballengek als ik ben, ging ik ook in dit boek voor een ballenrecept: de aubergineballetjes. En dat was een succes! De heerlijk vlezige en sappige structuur  van de aubergine met het frisse van de munt en basilicum kunnen mij krijgen. Ik voegde wel nog wat havervlokken toe omdat mijn balletjesdeeg te slap was om balletjes te rollen. Ook voegde ik nog wat lookpoeder toe omdat ik de balletjes net iets te flets vond van smaak. Maar dat is natuurlijk persoonlijk. Lekker waren ze zeker!

Ik serveerde ze met een frisse yoghurtkruidensaus en dat hadden deze stevige ballen wel nodig. Volgens mij zouden deze balletjes het ook prima doen in een pittige tomatensaus en zo een prima alternatief vormen voor echte gehaktballetjes in tomatensaus. In het algemeen miste ik in het boek wat sausreceptjes maar ik ben dan ook een echte sausfreak.

De koude dagen mogen dan in aantocht zijn, met dit boek houd ik zolang mogelijk de zomer in huis. Jullie ook?

Polpette di melanzane ofte aubergineballetjes

In Italiaanse recepten wordt oud brood vaak hergebruikt als bindmiddel. Dat is ook het geval bij deze eenvoudige aubergineballetjes. Ze hebben een zachte vulling en krijgen vanzelf een korstje.

Voor 25 balletjes
300g aubergine
100g oud volkorenbrood
50g parmezaanse kaas of 25g edelgistvlokken (ik gebruikte gistvlokken)
50g pijnboompitten
50g boekweitmeel (ik gebruikte speltmeel)
1/2 bosje basilicum
1 takje verse munt, gehakt, of 1 koffielepel gedroogde munt (of de inhoud van 1 theezakje)
frituurolie (ik bakte de balletjes in de pan met olijfolie)
peper en zout

1. Snijd het kroontje van de aubergine, prik de schil hier en daar in met een mes en leg ze 6 minuten in de microgolfoven op de hoogste stand. Of snijd de aubergine in de lengte middendoor, leg ze met de schil naar onderen op de bodem van een stoommandje en stoom ze 15 minuten. Laat ze afkoelen.

2. Mix de ongepelde aubergine en het brood samen met de Parmezaanse kaas of de edelgistvlokken, de pijnboompitten en de groene kruiden.

3. Roer het boekweitmeel erdoor en kruid het mengsel met peper en zout.

4. Laat het mengsel 10 minuten rusten zodat het brood het vocht kan absorberen.

5. Vorm balletjes ter grootte van een grote knikker. Dat lukt het best met natte handen.

6. Verwarm de frituurolie op 170°C en, frituur de balletjes goudbruin.

110

 

 

Advertenties

Herfstlasagna van warmoes en pompoen

IMG-0048

Ben jij ook zo verliefd op september? Het goud van de Indian Summer. Gefilterd licht -als het niet regent tenminste.  Fruit, groenten, kruiden, bloemen: alles bereikt het toppunt van rijp zijn. Je hoort de natuur bijna uit haar voegen barsten. Hier en daar sluimert reeds zacht verval. De herfst is voor de natuur als de barok voor de kunst. Overdaad, gejubel, opschepperij. Een beetje te veel van het goede. Een bijna voorbij. Maar we wentelen er ons met graagte in. Als in een warm bad. Als in stroop. Het classicisme van de winter brengt straks ascese en noodgedwongen -maar broodnodige- rust. Nu nog niet. Nu vertoeven we in het land van de krekel. We oogsten, we eten en we slapen onze roes uit.

Na een zomer vol bergen, was het weer wennen aan de stad.  Zoeken naar manieren om te blijven ademen. Met het hoofd in de nek naar de lucht kijken omdat dat hier de enige vorm van verte is. En wanneer het even kan: ontsnappen naar een zeldzaam stukje natuur aan de rand van het betonnen leefgebied dat wij stedelingen thuis noemen. Zucht.

Daarom wil ik mijn eten uit de grond blijven halen. Om te geloven dat er nog zoiets als aarde bestaat. Het Wijveld is voor mij allang geen groentewinkel in openlucht meer. Het is uitzicht, een extra long, therapie. En september waardig, tiert dat stukje hemel op aarde nu welig. Zachte bedden vol lonkend volrijp leven lokken mij erheen.

En dan is het eindelijk zover. Geen groter genot dan het oogsten van de eerste hokkaido pompoenen. Hun zwaarte draag ik met gemak omdat ze me onderweg al tal van mogelijkheden toefluisteren. Gaande van taart tot friet, van smoothie tot stoofpot. Pompoenen zijn ronde dozen gevuld met de beste troost tegen de winter die komt. Barokke grootmeesters. Niet voor niets veranderen ze in koninklijke koetsen als er ergens wordt getoverd .

Geen blad dat gretiger blinkt dan dat van de warmoes. Nochtans wordt deze groente niet even gretig geoogst als bijvoorbeeld spinazie. Hoe dat komt, wil ik niet begrijpen. Ik kan geen beter excuus verzinnen dan ‘onbekend is onbemind’ en daar valt wat aan te doen. Daarom  verklap ik jullie eerst de essentiële basisbereiding van warmoes.

Warmoes bereiden

Je moet één ding weten om warmoes goed te kunnen klaarmaken: Het blad moet van de steel! Deze twee delen van de plant hebben een compleet verschillende structuur en dat moet gerespecteerd worden tijdens de bereiding. De steel kan tegen een stootje en wil dus graag heet vuur en een goede lik olie. Snijd de steel uit het blad in een omgekeerde v-vormige beweging. De steel loopt immers uit op een punt in het blad. Snijd de steel in reepjes van 1 cm en stoof die op hoog vuur in een pan of wok met kruiden naar keus. Denk aan het stoven van een ui. Je wil dat de steel glazig wordt en zacht. Pas als dat het geval is, voeg je het blad toe. Het blad mag in grote repen van wel 10 cm worden toegevoegd. Snijd het dus niet fijn. Je kan de bladeren zelfs met de hand scheuren i.p.v. ze te snijden.  Nu volgt het belangrijkste: roerbak de warmoesbladeren twee tot vier minuten mee en zet dan het vuur UIT. Het blad zal zacht worden en smelten in de restwarmte maar niet volledig verpieteren. De stevige beet blijft op die manier bewaard.

Warmoes doet het prima in een pikante tomatensaus met rode ui of gebakken in look en sojasaus afgewerkt met een druppel geroosterde sesamolie. Maar voor de lasagna maakte ik de warmoes klaar met een zachte vegan bechamelsaus op basis van gistvlokken. Onweerstaanbaar lekker zeg ik u!

Pompoen, de publiekslieveling en warmoes, het onbekende blad, ontmoeten elkaar in deze hartige herfstlasagna en bewijzen maar weer eens dat opposites attract. Het zoete en zachte van de pompoen krijgen de nodige weerstand van het stoere, aardse van de warmoes. Dit is misschien een iets uitgebreidere bereiding dan jullie van mij gewend zijn maar hij is zooo lekker dat ik hem jullie niet wou onthouden. Je kan uiteraard de pompoen de dag voordien al roosteren om het werk wat te spreiden. Maken maar!

IMG-0254

Herfstlasagna van warmoes en pompoen

Voor een ovenschotel voor ruim 6 personen

800g hokkaidopompoen
300g warmoes
15 grote lasagnavellen
250g gekookte kikkererwten (of één bokaal)
1 liter tomatenpassata
1 el bouillonpasta
een half glas rode wijn
2 tenen look
6 blaadjes salie
400 ml sojaroom
2 el gistvlokken
1 tl paprikapoeder
1 tl currypoeder
1 el balsamico
1 el sojasaus
1 takje tijm
2 blaadjes laurier
olijfolie
peper en zout

Verwarm de oven voor op 200°C. Was de hokkaido grondig (borstel de schil met een hard groenteborsteltje met overvloedig water). Verwijder de pitten. Snijd in plakken van een één centimeter en schik in een ovenschaal. Pers de tenen look. Voeg toe aan de pompoen samen met 2 eetlepels olijfolie, de versnipperde blaadjes salie en peper en zout. Meng alles heel goed door elkaar met je handen. De pompoen moet volledig ingevet zijn met olie. Plaats in de oven en laat gedurende een half uur bakken. Hussel regelmatig even om om aanbakken te voorkomen. Prik met een vork of de pompoen zachtgaar is. Haal hem dan uit de oven en zet even opzij.

Snijd de warmoes zoals hierboven beschreven. Bak de stelen. Voeg de room en de gistvlokken toe. Laat 3 minuten sudderen. Voeg het blad toe. Zet het vuur uit en zet opzij.

Giet de kikkererwten af en laat uitlekken. Laat een pan heet worden met olijfolie en bak daarin de kikkererwten met het paprikapoeder en de curry tot ze knisperig worden. Blus met balsamicoazijn en sojasaus. Zet opzij.

Giet de tomatenpassata in een pot. Voeg de rode wijn, tijm, laurier en de bouillon toe en breng aan de kook. Laat op zacht vuur gedurende 10 minuten inkoken. Voeg de kikkererwten toe.

Neem een ovenschotel. Beleg de bodem met een laagje warmoes met saus. Bedek met een laagje pompoen. Dek af met lasagnavellen. Voeg nu een laagje tomatensaus met kikkererwten toe.  Dek af met lasagnavellen. Herhaal dit procede nog een keer. Eindig met een laatste laag warmoes en beleg die met de laatste stukjes pompoen. De liefhebbers kunnen afwerken  met wat geraspte kaas om te gratineren (maar dit is eigenlijk echt niet nodig want de lasagna is machtig genoeg).
Plaats in de oven gedurende 30 minuten. Prik om te kijken of de lasagnavellen goed gaar zijn.

Serveer met een lekkere groene herfstsalade met walnoten, druiven en een mosterdvinaigrette

 

Groentebuffet voor zomerfeestjes

unnamed

De zomerkeuken is gevlogen. Een week lang genoot ik met volle teugen van al het enthousiasme, de vele verhalen en receptjes, de zwoele sfeer -want wat was het heet! Ik hoop dat jullie elkaar ook verwend hebben en genoten van zomers lekkers, verfrissende drankjes, verkoelende ijsjes, pittige barbecues, luie picnics en vooral van het fijne samenzijn.

Samen

Want laat ons wel wezen: genieten van eten doe je liever niet alleen -dat geldt trouwens voor de meeste fijne dingen, knipoog. Samen eten is meer dan eten. Het is tijd nemen, thuiskomen, loslaten. Vaak is het het enige moment van de dag dat we nog echt samen doorbrengen met het gezin. Een van de weinige rituelen die overeind zijn gebleven.

Ik heb een droom

De tafel als een plek waar je altijd welkom bent en het eten erop als een feest.  Ik hoop dat de seizoenskeukens en het samenkoken van Velt dit in  de toekomst alleen maar zullen versterken. Dat ons pleidooi voor een gedeelde tafel mensen voedt. Met eten en met goesting om van die tafel een hele lange te maken.

Dankjewel

Ik wil al wie de smaak van de zomer met ons mee vierde dan ook graag bedanken.  Alle smulpapen met honger naar duurzame voeding, alle lekkere zomerbloggers, al die unieke ondernemers die de zomerkeuken steunden met hun mooie eco giveaways. Jullie, allemaal. En hoe kan ik dat beter doen dan met een zomers buffet. Voor de vakantiemaanden die komen. Voor de lange avonden aan de tuintafel. Voor de zomerhonger. Geniet!

 

Zomers buffet

Zoete aardappel- en witte bonenhumus

Voor 4 personen
Twee zoete aardappels
200g gekookte witte bonen
2 tenen look
Olijfolie
Sap van 1 citroen
1 tl garam masala
1/2 tl cayennepeper
Peper en zout

Je kan de aardappelen de dag voordien al roosteren. Verwarm de oven voor op 180°C. Was de aardappelen en prik de schil een paar keer in. Kneus de tenen look lichtjes met het plat van een mes. Plaats aardappelen en look in een ovenschaal. Besprenkel gul met olijfolie. Kruid met peper en zout. Hussel alles goed door elkaar. De look en aardappelen moeten volledig bedekt zijn met olie. Plaats in de oven gedurende een uur. De aardappelen zijn nu helemaal zacht vanbinnen. Laat ze afkoelen. Haal de look en de aardappelen uit de schil en mix met een goeie scheut olijfolie, het citroensap, de cayenne en de garam masala. Dien op met wat verbrokkelde feta en verse koriander, munt of basilicum

Currywokje van tofu, tempeh en courgette

Voor vier
150g (gerookte) tempeh
150g tofu
1 courgette
1 el donker mosterdzaad
1 el currypoeder
1 el sojasaus
1/2 el ketjap
1 teen geperste look
1 kopje groentebouillon
arachideolie
peper en zout

Snijd courgette, tofu en tempeh in dobbelsteentjes. Laat een wok heet worden met een scheut arachideolie. Doe de tempeh en tofu in de pan. Voeg de look, curry en het mosterdzaad toe en laat 5 minuten bakken. Roer af en toe maar niet te vaak om een mooi korstje aan de tofu te krijgen. Anders verkruimelt hij snel. Blus met de sojasaus, ketjap en de groentebouillon. Voeg de courgetten toe en roerbak nog 5 minuutjes. Smaak af met peper en zout.

Zwarte linzensalade met rode besjes en sluimererwten

Voor vier
300g zwarte linzen (stevige groene linzen kunnen ook)
100g sluimererwten
100g rode (of witte of zwarte) besjes
1 sjalotje
1 el rode wijnazijn
2 el olijfolie
Peper en zout

Kook de linzen in overvloedig water. Giet af wanneer ze net zacht genoeg zijn maar nog niet uit elkaar vallen. Spoel goed koud in een vergiet en laat afkoelen.
Verwijder het steeltje en draadje van de sluimererwtjes en stoom ze in een stoommandje.
Versnipper het sjalotje.
Rits de rode besjes van hun steeltjes.
Meng voorzichtig door elkaar met de olijfolie en rode wijnazijn. Breng op smaak met peper en zout.

Tabouleh van bulghur trostomaatjes, zwarte olijven en munt

Voor vier
300g bulghur
10 trostomaatjes
10 zwarte olijven zonder pit
bosje munt
bosje platte peterselie
sap van 1/2 citroen
olijfolie
peper en zout

Doe de bulghur in een kom. Voeg dubbel zoveel kokend water toe. Voeg 3 eetlepels olijfolie, een snuif zout  toe. Meng goed en laat 20 minuutjes wellen.
Snijd ondertussen de tomaatjes in partjes. Hak de munt en de peterselie.
Snijd de olijven in de lengte in 4.
Als de bulghur lauw is, voeg tomaatjes, munt, peterselie, olijven en het sap van halve citroen toe. Meng alles door elkaar. Smaak af met peper en zout.

Zoete chilitomatendip

Voor een bokaal
6 heel rijpe tomaten (of 250 ml passata)
2 el tomatenpuree
1 rode ui
1 el sambal
1 el sojasaus
1 el ahornsiroop
1/2 el currypoeder
1/2 tl komijnpoeder
1/2 tl korianderpoeder
peper en zout

Mix alle ingrediënten in een blender of met een staafmixer

Fetasalade met blauwe bessen en zonnebloempitten

Voor vier:
1/2 krop sla
100g feta
100g blauwe bessen
100g zonnebloempitten

Rooster de zonnebloempitten in een droge pan tot ze goudbruin kleuren en gaan geuren.
Pluk de blaadjes van de sla en spoel. Zwier droog in een slazwierder.
Scheur de bladeren nog wat kleiner in een kom. Verbrokkel de feta. Verdeel samen met de bessen en de zonnebloempitten over de sla. Dien op met de kruidenvinaigrette.

Tuinkruidenvinaigrette

Voor een bokaal:
handvol zomerse tuinkruiden als munt, basilicum, dragon, dille, peterselie, oregano.
100 ml slaolie
50 ml Rode wijnazijn
1 el mosterd
peper en zout

Verwijder de harde steeltjes van de kruiden. Hak ze fijn. Doe alle ingrediënten in een bokaal. Draai het deksel erop en schud goed tot je een mooie emulsie hebt.

 

Zomers koolrabislaatje met aardbeienvinaigrette

IMG_8795

De koolrabi jawel. Die pracht van een zomergroente waar ik het eens serieus met jullie over wil hebben. Want amai ik heb wat opgevangen! De groentesceptici onder jullie trekken blijkbaar al eens subtiel de neus op voor deze zachtaardige loebas ‘want hoor ik daar kool?’ En in koor: ‘Een kolige winter zal wel volstaan zeker? Dat de zomer daar ook moet aan geloven! Scheer je weg!’ Maar zet die weerstand maar even opzij want de koolrabi móet je gewoon leren kennen. Ik daag bij deze alle koolrabivrezers uit een koolrabi te schillen en er simpelweg plakjes van te snijden. Have a seat en proef! Kolig? Misschien een beetje. Maar ook fruitig! Intens krokant. Subtiel zoet. En karakter, mensen. Bakken karakter! Ja, deze kolige knol (of is het knollige kool?) heeft het allemaal.

Fruitig en fris

Het was zijn stoere fruitigheid die me tot dit recept bracht. Mijn favoriete boeren -die ze zelf kweken dus die kunnen het weten- zeiden ooit: ‘Zo’n koolrabi, recht van het veld, dat eet ik gewoon als een appeltje, zo uit het vuistje.’ En jawel, mensen, dat kan dus. Geef uw kinderen dus voortaan gerust koolrabischijfjes ipv appelschijfjes mee als tienuurtje.
Dat fruitige als aanzet dus. Maar wie mij kent, weet dat daar bij voorkeur nog wat fris constrast bij mag. En een vinaigrette natuurlijk. Want wat is de zomer zonder!

Een slaatje dus. Eenvoudig en snel. Voor jullie. Omdat het zomer is.

Proef de zomer van Velt

Dit stukje schreef ik ter ere van de zomerkeuken van Velt, een initiatief dat mensen wil inspireren om te koken volgens het seizoen. Seizoensgebonden koken verkleint je ecologische voetafdruk en is op die manier zacht voor ons milieu. Elk seizoen biedt je een schat aan groenten in alle kleuren, smaken en maten. De groentekalender van Velt verklapt je welke groenten dat zijn maand per maand.
Velt wil van elk seizoen een feest maken door samen te koken, eten en genieten. Geniet je graag mee? Maak dan jouw favoriete zomergerecht voor je vrienden, collega’s of familie. Laat via het  facebookevenement weten wat de zomerkeuken voor jou zo bijzonder maakt en win één van de mooie ecoprijzen. Geniet van jouw zomer!

Koolrabisalade met aardbeienvinaigrette 

Voor vier personen
1 grote of twee kleinere koolrabi’s
paar takjes munt
Sjalotje
1 el citroensap
peper en zout
80 g pijnboompitten
handje zoete rijpe bio aardbeien

Voor de vinaigrette
handje zoete rijpe bio aardbeien
1 el mosterd
100 ml saffloerolie (of andere slaolie)
50 ml appelazijn
peper en zout

Snijd de koolrabi in hele dunne frietjes. Besprenkel met citroensap en  breng op smaak met peper en zout. Hussel even door elkaar en laat rusten.

Versnipper het sjalotje en rits  de munt van de takjes
Rooster de pijnboompitten op een matig vuur tot goudbruin in een droge pan (loop niet weg want voor je het weet zijn ze zwart!)

Maak een vinaigrette door de olie, azijn, mosterd, aardbeien te mixen. Smaak af met peper en zout.

Dresseer de salade met de vinaigrette, werk af met pijnboompitten, munt en de overgebleven aardbeien. De liefhebbers kunnen nog garneren met vlokken zachte geitenkaas.

Serveer met gekruide looktoastjes of als bijgerecht bij een groenteBBQ of ander zomers feestgerecht.

 

 

 

Griekse rijstballetjes

IMG_8419

Dat het van december geleden is dat ik nog iets heb laten horen. Het is een regelrechte schande! Ik begrijp het dus volkomen als jullie intussen zijn weggelopen naar andere en hippere foodblogs maar desondanks hoop ik tegen alle verwachtingen in dat jullie gewoon hondstrouw zijn. Want jawel Netflix heeft de wedstrijd deze avond niet gewonnen. Ik ga heldhaftig de strijd aan tegen dichtvallende oogleden en dichtslibbende hersencellen want ik heb een receptje dat jullie, dat weet ik wel zeker, zal kunnen bekoren. ‘Waarom?’  durven jullie mij onbeschaamd -want zo zijn jullie en daarom heb ik jullie zo graag- vragen? Ewel! zeg ik u. Is het niet omdat het zo lekker is, dan wel omdat het zo gemakkelijk, zo goedkoop en zo klaar in een wip is. Nog niet voldoende? Het eco gehalte van dit recept is hoog en de gezonde ingrediënten talrijk.
Laat het ons dus kort houden: Deze ballen wil je hebben. Deze ballen zullen scoren. Bij uw kinderen, bij de verstokte vleeseter en bij uw strakke weekplanning. Lees dus maar gewoon verder en vergeet, toegeeflijk als jullie ook wel zijn, dat ik jullie zo lang heb verwaarloosd want dit recept kan iedereen krijgen! Zelfs uw schoonmoeder.

Het uitgangspunt is al even simpel als de rest van het recept: Je zit met een restje rijst. Niet zo eco op zich, dat restje, ik weet het, maar laat ons eerlijk zijn: het overkomt ons allemaal. Het hoeft bovendien niet perse rijst te zijn. Een ander restje graan mag ook en ach kom laat ik meteen gul zijn: een restje van om het even wat mag! Dat restje wordt immers de basis van onze overheerlijke balletjes. Het recept dat ik jullie hier verklap is dan ook een aanzet, een voorbeeld en zeker geen dogma want gelukkig zijn er heel wat meer balletjes onder de zon dan Griekse. Italiaanse, Franse, Mexicaanse en Indische: ze zijn  allemaal even welkom. Onze restjes hebben het hier voor het zeggen dus zij bepalen welke balletjes jij vanavond op je bord krijgt.

Waarom werden het deze keer Griekse balletjes? Omdat een restje feta, een restje spinazie en een restje zwarte olijven mij aankeken en ‘duh’ zeiden. Ze wisten wat ze wilden en daar hadden ze helemaal gelijk in.

Maar met andere restjes weer andere balletjes. Ik kijk nu al uit naar jullie wildste creaties.

IMG_8520

Griekse rijstballetjes

Voor 20 balletjes
600g gekookte rijst
200g gestoofde spinazie
10 zwarte olijven
80g pijnboompitten
80g rozijnen
150g feta
peper en zout

Doe de afgekoelde rijst in een kom.
Hak de gestoofde spinazie fijn en voeg toe.
Snijd de olijven in dunne schijfjes en voeg toe
Rooster de pijnboompitten goudbruin in een droge pan en voeg toe.
Verkruimel de feta en voeg toe. Meng alles en breng op smaak met peper en zout.
Kneed met je handen alles tot een stevig kleverig deeg. Is het deeg te nat? Voeg wat broodkruim of paneermeel toe.
Bak de balletjes in olijfolie tot goudbruin. Draai regelmatig om. Je kan de balletjes ook frituren of afbakken in de oven.

Italiaanse balletjes? Denk zongedroogde tomaatjes, mozarella, basilicum
Franse balletjes? Denk brie, champignons,  gebakken ajuin, peterselie
Indische balletjes? Denk zoete aardappel, bloemkool, erwtjes, rode linzen

IMG_8464

De weekmenuplanner van Madame Zsazsa

Na haar pracht van een zsazsalmanak die je -helaas enkel- kon scoren bij het Nieuwsblad, ontwierp de gelijknamige Madame ook nog eens een weekmenuplanner die je goesting doet krijgen om 2017 in je beste keukenschort in te zetten. Supermooi is hij! Met kleurgroentjes én seizoensgroentjes op elk blad. Fier als een gieter en blij als een kind was ik dan ook dat ik mijn menu voor de eerste twee weken van het nieuwe jaar mocht delen met haar lezers.

Omdat er heel wat gerechtjes van de voorbije kookeetleefjaren werden gerecycled -ahja, zo zijn we! -in de menu, krijgen jullie die hier nog even met de linkjes erbij voorgeschoteld. Dat 2017 mag smaken!

fullsizerender

Week 1 -van 2 tot 8 januari

Maandag 2 januari 2017
Pompoenrisotto met Indiase linzen en warmoes (de warmoes kan je -seizoensgewijs- vervangen door andijvie )

Dinsdag 3 januari 2017
Zwartebonenburger met veenbessenbarbecuesaus en pompoenfrietjes (ja, de enige echte!)

Woensdag 4 januari 2017
Tofu-au-vent met gebakken patatjes en een winterslaatje  (veldsla is dé wintersla bij uitstek, combineer met winterpostelein en je hebt een droomslaatje)

Donderdag 5 januari 2017
Knolselderkroketjes met huisgemaakte tartaar en frietjes

Vrijdag 6 januari 2017
Japanse wok van rode kool, prei en tempeh met basmati en misodressing (receptje dat ik maakte voor EVA-magazine dus zoek daar maar even op!)

Zaterdag 6 januari 2017
Restjesdag! Maak een ovenschotel van wat je nog in je frigo vindt en de restjes van de voorbije gerechten.

Zondag 7 januari 2017
Gebakken seitan met pastinaakpuree, rodebietenrodekoolchutney en waterkerssaus

Week 2 -van 9 tot 15 januari

Maandag 8 januari 2017
Pastinaaksoep met pitta’s met pittaslaatje en geraspte rodebiet en rode kool

Dinsdag 9 januari 2017
Pasta Pompoen

Woensdag 10 januari 2017
Linzenballetjes in abrikozentomatensaus met knolselderpuree

Donderdag 11 januari 2017
Shakshuka (google this one and enjoy!)

Vrijdag 12 januari 2017
Seitanstoverij met frietjes en slaatje

Zaterdag 13 januari 2017
Savooimosterdtarteletjes met geglaceerde koolrabiblokjes in sinaasappelcaramel met slaatje (deze komt één dezer nog online! )

Zondag 14 janjuari 2017
Indische curry van kikkererwten, pompoen en aardpeer met basmati

Pompoenrisotto met Indiase warmoes en linzen

Dit gerecht ontstond tijdens mijn laatste workshop Improcooking. Ik wou het vooral met jullie delen omdat het zo’n mooi voorbeeld is van een ‘meant to be’ tussen toevallige ingrediënten. Ik ben een echte risottofan maar ik maakte hem tot die avond steevast met witte wijn klaar en die hadden we die dag helaas niet in huis. Maar er was rode wijn en een lonkende hokkaido die daar zeker een glaasje van lust. Bovendien ben ik dol op een berekend risico. Als ik rode wijn en risotto nu google blijken er al tal van risottorecepten op basis van rode wijn te bestaan maar die avond was het raden naar een smaak die ik nog niet kon proeven. Soms vergelijk ik combineren in de improkeuken met het componeren van een symfonie. Componisten ‘horen’ hun muziek terwijl ze die schrijven. Ik probeer mijn gerechten te smaken terwijl ik ze bedenk. Dat lukt zeker niet altijd even goed maar soms zit ik er helemaal op en dat is echt een triomfgevoel. Zo ook met de rodewijnrisotto. Het was een schot in de roos. Mozarteuforie.

Tijdens een improcookingworkshop brengt iedereen een seizoensgroente naar keus mee. Daarmee -en met mijn voorraadkast- gaan we aan de slag. Die avond had iemand een flinke bos rood gesteelde warmoes meegebracht. Wat je daar mee deed. Want dat smaakt toch eigenlijk naar niet veel. Warmoes kan aards smaken als je hem enkel stooft met peper en zout maar met look en een scheut sojasaus krijgt hij meteen allure en in combinatie met een pittige tomatensaus smelt hij helemaal in je mond. Wij gingen voor de laatste combi en vulden aan met groene linzen voor een volwaardig stoofpotje.

Er werd die avond nog heel wat meer gekookt door de aanwezigen maar deze twee gerechten en hun herfstig duet sprongen er voor mij echt uit door hun warme smaak, diepe herfstkleur en zachte textuur. Eentje om nog veel te herhalen tijdens de herfstdagen. Helaas doet de foto -wegens weer die dagen zonder fotogeniek licht dedju- het gerecht geen eer aan. Maar geloof me, het is goddelijk.

img_4615

Pompoenrisotto met rode wijn en warme kruiden

Nodig voor vier
350g risottorijst (het kan ook met volle rijst maar ik vind de smeuigheid van risottorijst niet te evenaren)
300g hokaidopompoen in dobbelsteentjes
1 versnipperde ui
2 tenen versnipperde knoflook
300 ml rode wijn
1 l hete groentebouillon (1 el morgabouillon in 1 l kokend water)
1 tl kaneelpoeder
1 tl komijnpoeder
3 kruidnageltjes
3 blaadjes laurier
1/2 tl chilipoeder
1 tl paprikapoeder
1 takje tijm
olijfolie
peper en zout

Rooster de rijst in een droge pan tot hij gaat geuren. Voeg een scheut olijfolie, look en ui toe en roerbak 3 minuten. Voeg de pompoen toe en roerbak nog eens 3 minuten. Blus met de rode wijn. Voeg de specerijen en kruiden toe. Roer goed door. Voeg nu beetje bij beetje de bouillon toe. Telkens als de rijst droog komt te staan; giet je er wat bouillon bij. De bouillon moet heet zijn! Anders koelt de rijst telkens weer af. Roer de rijst geregeld. Herhaal dit tot alle bouillon op is. Als de rijst romig en smeuig is en nog een lichte beet heeft, is hij klaar. Is de rijst nog te taai, dan voeg je nog wat heet water toe tot hij gaar is. Laat tien minuutjes rusten. Smaak af met peper en zout.

Indiase warmoes en linzen

Nodig voor vier

400g warmoes
300g groene linzen (Dupuy)
1 tl korianderpoeder
1 tl komijnpoeder
1 tl curcuma
1 tl curry
1 tl paprikapoeder
1/2 tl chilipoeder
2 tenen versnipperde look
0,5 l groentebouillon
0,5 l tomatenpassata
olijfolie
peper en zout

Snijd de stelen uit de warmoes en snijd ze in 1 cm smalle reepjes. Snijd het blad in 5cm brede repen.
Stoof de warmoesstelen met de knoflook in olijfolie aan. Voeg de linzen toe. Roerbak 3 min.
Voeg de kruiden, bouillon en tomatenpassata toe. Laat 20 minuten pruttelen op een laag vuur of tot de linzen zacht zijn. Voeg bouillon toe indien nodig. Voeg de blaadjes van de warmoes toe, roer om en zet het vuur uit. Laat 5 minuten rusten. Smaak af met peper en zout.