Zomers koolrabislaatje met aardbeienvinaigrette

De koolrabi jawel. Die pracht van een zomergroente waar ik het eens serieus met jullie over wil hebben. Want amai ik heb wat opgevangen! De groentesceptici onder jullie trekken blijkbaar al eens subtiel de neus op voor deze zachtaardige loebas ‘want hoor ik daar kool?’ En in koor: ‘Een kolige winter zal wel volstaan zeker? Dat de zomer daar ook moet aan geloven! Scheer je weg!’ Maar zet die weerstand maar even opzij want de koolrabi móet je gewoon leren kennen. Ik daag bij deze alle koolrabivrezers uit een koolrabi te schillen en er simpelweg plakjes van te snijden. Have a seat en proef! Kolig? Misschien een beetje. Maar ook fruitig! Intens krokant. Subtiel zoet. En karakter, mensen. Bakken karakter! Ja, deze kolige knol (of is het knollige kool?) heeft het allemaal.

Fruitig en fris

Het was zijn stoere fruitigheid die me tot dit recept bracht. Mijn favoriete boeren -die ze zelf kweken dus die kunnen het weten- zeiden ooit: ‘Zo’n koolrabi, recht van het veld, dat eet ik gewoon als een appeltje, zo uit het vuistje.’ En jawel, mensen, dat kan dus. Geef uw kinderen dus voortaan gerust koolrabischijfjes ipv appelschijfjes mee als tienuurtje.
Dat fruitige als aanzet dus. Maar wie mij kent, weet dat daar bij voorkeur nog wat fris constrast bij mag. En een vinaigrette natuurlijk. Want wat is de zomer zonder!

Een slaatje dus. Eenvoudig en snel. Voor jullie. Omdat het zomer is.

Proef de zomer van Velt

Dit stukje schreef ik ter ere van de zomerkeuken van Velt, een initiatief dat mensen wil inspireren om te koken volgens het seizoen. Seizoensgebonden koken verkleint je ecologische voetafdruk en is op die manier zacht voor ons milieu. Elk seizoen biedt je een schat aan groenten in alle kleuren, smaken en maten. De groentekalender van Velt verklapt je welke groenten dat zijn maand per maand.
Velt wil van elk seizoen een feest maken door samen te koken, eten en genieten. Geniet je graag mee? Maak dan jouw favoriete zomergerecht voor je vrienden, collega’s of familie. Laat via het  facebookevenement weten wat de zomerkeuken voor jou zo bijzonder maakt en win één van de mooie ecoprijzen. Geniet van jouw zomer!

Koolrabisalade met aardbeienvinaigrette 

Voor vier personen
1 grote of twee kleinere koolrabi’s
paar takjes munt
Sjalotje
1 el citroensap
peper en zout
80 g pijnboompitten
handje zoete rijpe bio aardbeien

Voor de vinaigrette
handje zoete rijpe bio aardbeien
1 el mosterd
100 ml saffloerolie (of andere slaolie)
50 ml appelazijn
peper en zout

Snijd de koolrabi in hele dunne frietjes. Besprenkel met citroensap en  breng op smaak met peper en zout. Hussel even door elkaar en laat rusten.

Versnipper het sjalotje en rits  de munt van de takjes
Rooster de pijnboompitten op een matig vuur tot goudbruin in een droge pan (loop niet weg want voor je het weet zijn ze zwart!)

Maak een vinaigrette door de olie, azijn, mosterd, aardbeien te mixen. Smaak af met peper en zout.

Dresseer de salade met de vinaigrette, werk af met pijnboompitten, munt en de overgebleven aardbeien. De liefhebbers kunnen nog garneren met vlokken zachte geitenkaas.

Serveer met gekruide looktoastjes of als bijgerecht bij een groenteBBQ of ander zomers feestgerecht.

 

 

 

Griekse rijstballetjes

IMG_8419

Dat het van december geleden is dat ik nog iets heb laten horen. Het is een regelrechte schande! Ik begrijp het dus volkomen als jullie intussen zijn weggelopen naar andere en hippere foodblogs maar desondanks hoop ik tegen alle verwachtingen in dat jullie gewoon hondstrouw zijn. Want jawel Netflix heeft de wedstrijd deze avond niet gewonnen. Ik ga heldhaftig de strijd aan tegen dichtvallende oogleden en dichtslibbende hersencellen want ik heb een receptje dat jullie, dat weet ik wel zeker, zal kunnen bekoren. ‘Waarom?’  durven jullie mij onbeschaamd -want zo zijn jullie en daarom heb ik jullie zo graag- vragen? Ewel! zeg ik u. Is het niet omdat het zo lekker is, dan wel omdat het zo gemakkelijk, zo goedkoop en zo klaar in een wip is. Nog niet voldoende? Het eco gehalte van dit recept is hoog en de gezonde ingrediënten talrijk.
Laat het ons dus kort houden: Deze ballen wil je hebben. Deze ballen zullen scoren. Bij uw kinderen, bij de verstokte vleeseter en bij uw strakke weekplanning. Lees dus maar gewoon verder en vergeet, toegeeflijk als jullie ook wel zijn, dat ik jullie zo lang heb verwaarloosd want dit recept kan iedereen krijgen! Zelfs uw schoonmoeder.

Het uitgangspunt is al even simpel als de rest van het recept: Je zit met een restje rijst. Niet zo eco op zich, dat restje, ik weet het, maar laat ons eerlijk zijn: het overkomt ons allemaal. Het hoeft bovendien niet perse rijst te zijn. Een ander restje graan mag ook en ach kom laat ik meteen gul zijn: een restje van om het even wat mag! Dat restje wordt immers de basis van onze overheerlijke balletjes. Het recept dat ik jullie hier verklap is dan ook een aanzet, een voorbeeld en zeker geen dogma want gelukkig zijn er heel wat meer balletjes onder de zon dan Griekse. Italiaanse, Franse, Mexicaanse en Indische: ze zijn  allemaal even welkom. Onze restjes hebben het hier voor het zeggen dus zij bepalen welke balletjes jij vanavond op je bord krijgt.

Waarom werden het deze keer Griekse balletjes? Omdat een restje feta, een restje spinazie en een restje zwarte olijven mij aankeken en ‘duh’ zeiden. Ze wisten wat ze wilden en daar hadden ze helemaal gelijk in.

Maar met andere restjes weer andere balletjes. Ik kijk nu al uit naar jullie wildste creaties.

IMG_8520

Griekse rijstballetjes

Voor 20 balletjes
400g gekookte rijst
200g gestoofde spinazie
10 zwarte olijven
80g pijnboompitten
80g rozijnen
150g feta
peper en zout

Doe de afgekoelde rijst in een kom.
Hak de gestoofde spinazie fijn en voeg toe.
Snijd de olijven in dunne schijfjes en voeg toe
Rooster de pijnboompitten goudbruin in een droge pan en voeg toe.
Verkruimel de feta en voeg toe. Meng alles en breng op smaak met peper en zout.
Kneed met je handen alles tot een stevig kleverig deeg. Is het deeg te nat? Voeg wat broodkruim of paneermeel toe.
Bak de balletjes in olijfolie tot goudbruin. Draai regelmatig om. Je kan de balletjes ook frituren of afbakken in de oven.

Italiaanse balletjes? Denk zongedroogde tomaatjes, mozarella, basilicum
Franse balletjes? Denk brie, champignons,  gebakken ajuin, peterselie
Indische balletjes? Denk zoete aardappel, bloemkool, erwtjes, rode linzen

IMG_8464

De weekmenuplanner van Madame Zsazsa

Na haar pracht van een zsazsalmanak die je -helaas enkel- kon scoren bij het Nieuwsblad, ontwierp de gelijknamige Madame ook nog eens een weekmenuplanner die je goesting doet krijgen om 2017 in je beste keukenschort in te zetten. Supermooi is hij! Met kleurgroentjes én seizoensgroentjes op elk blad. Fier als een gieter en blij als een kind was ik dan ook dat ik mijn menu voor de eerste twee weken van het nieuwe jaar mocht delen met haar lezers.

Omdat er heel wat gerechtjes van de voorbije kookeetleefjaren werden gerecycled -ahja, zo zijn we! -in de menu, krijgen jullie die hier nog even met de linkjes erbij voorgeschoteld. Dat 2017 mag smaken!

fullsizerender

Week 1 -van 2 tot 8 januari

Maandag 2 januari 2017
Pompoenrisotto met Indiase linzen en warmoes (de warmoes kan je -seizoensgewijs- vervangen door andijvie )

Dinsdag 3 januari 2017
Zwartebonenburger met veenbessenbarbecuesaus en pompoenfrietjes (ja, de enige echte!)

Woensdag 4 januari 2017
Tofu-au-vent met gebakken patatjes en een winterslaatje  (veldsla is dé wintersla bij uitstek, combineer met winterpostelein en je hebt een droomslaatje)

Donderdag 5 januari 2017
Knolselderkroketjes met huisgemaakte tartaar en frietjes

Vrijdag 6 januari 2017
Japanse wok van rode kool, prei en tempeh met basmati en misodressing (receptje dat ik maakte voor EVA-magazine dus zoek daar maar even op!)

Zaterdag 6 januari 2017
Restjesdag! Maak een ovenschotel van wat je nog in je frigo vindt en de restjes van de voorbije gerechten.

Zondag 7 januari 2017
Gebakken seitan met pastinaakpuree, rodebietenrodekoolchutney en waterkerssaus

Week 2 -van 9 tot 15 januari

Maandag 8 januari 2017
Pastinaaksoep met pitta’s met pittaslaatje en geraspte rodebiet en rode kool

Dinsdag 9 januari 2017
Pasta Pompoen

Woensdag 10 januari 2017
Linzenballetjes in abrikozentomatensaus met knolselderpuree

Donderdag 11 januari 2017
Shakshuka (google this one and enjoy!)

Vrijdag 12 januari 2017
Seitanstoverij met frietjes en slaatje

Zaterdag 13 januari 2017
Savooimosterdtarteletjes met geglaceerde koolrabiblokjes in sinaasappelcaramel met slaatje (deze komt één dezer nog online! )

Zondag 14 janjuari 2017
Indische curry van kikkererwten, pompoen en aardpeer met basmati

Pompoenrisotto met Indiase warmoes en linzen

Dit gerecht ontstond tijdens mijn laatste workshop Improcooking. Ik wou het vooral met jullie delen omdat het zo’n mooi voorbeeld is van een ‘meant to be’ tussen toevallige ingrediënten. Ik ben een echte risottofan maar ik maakte hem tot die avond steevast met witte wijn klaar en die hadden we die dag helaas niet in huis. Maar er was rode wijn en een lonkende hokkaido die daar zeker een glaasje van lust. Bovendien ben ik dol op een berekend risico. Als ik rode wijn en risotto nu google blijken er al tal van risottorecepten op basis van rode wijn te bestaan maar die avond was het raden naar een smaak die ik nog niet kon proeven. Soms vergelijk ik combineren in de improkeuken met het componeren van een symfonie. Componisten ‘horen’ hun muziek terwijl ze die schrijven. Ik probeer mijn gerechten te smaken terwijl ik ze bedenk. Dat lukt zeker niet altijd even goed maar soms zit ik er helemaal op en dat is echt een triomfgevoel. Zo ook met de rodewijnrisotto. Het was een schot in de roos. Mozarteuforie.

Tijdens een improcookingworkshop brengt iedereen een seizoensgroente naar keus mee. Daarmee -en met mijn voorraadkast- gaan we aan de slag. Die avond had iemand een flinke bos rood gesteelde warmoes meegebracht. Wat je daar mee deed. Want dat smaakt toch eigenlijk naar niet veel. Warmoes kan aards smaken als je hem enkel stooft met peper en zout maar met look en een scheut sojasaus krijgt hij meteen allure en in combinatie met een pittige tomatensaus smelt hij helemaal in je mond. Wij gingen voor de laatste combi en vulden aan met groene linzen voor een volwaardig stoofpotje.

Er werd die avond nog heel wat meer gekookt door de aanwezigen maar deze twee gerechten en hun herfstig duet sprongen er voor mij echt uit door hun warme smaak, diepe herfstkleur en zachte textuur. Eentje om nog veel te herhalen tijdens de herfstdagen. Helaas doet de foto -wegens weer die dagen zonder fotogeniek licht dedju- het gerecht geen eer aan. Maar geloof me, het is goddelijk.

img_4615

Pompoenrisotto met rode wijn en warme kruiden

Nodig voor vier
350g risottorijst (het kan ook met volle rijst maar ik vind de smeuigheid van risottorijst niet te evenaren)
300g hokaidopompoen in dobbelsteentjes
1 versnipperde ui
2 tenen versnipperde knoflook
300 ml rode wijn
1 l hete groentebouillon (1 el morgabouillon in 1 l kokend water)
1 tl kaneelpoeder
1 tl komijnpoeder
3 kruidnageltjes
3 blaadjes laurier
1/2 tl chilipoeder
1 tl paprikapoeder
1 takje tijm
olijfolie
peper en zout

Rooster de rijst in een droge pan tot hij gaat geuren. Voeg een scheut olijfolie, look en ui toe en roerbak 3 minuten. Voeg de pompoen toe en roerbak nog eens 3 minuten. Blus met de rode wijn. Voeg de specerijen en kruiden toe. Roer goed door. Voeg nu beetje bij beetje de bouillon toe. Telkens als de rijst droog komt te staan; giet je er wat bouillon bij. De bouillon moet heet zijn! Anders koelt de rijst telkens weer af. Roer de rijst geregeld. Herhaal dit tot alle bouillon op is. Als de rijst romig en smeuig is en nog een lichte beet heeft, is hij klaar. Is de rijst nog te taai, dan voeg je nog wat heet water toe tot hij gaar is. Laat tien minuutjes rusten. Smaak af met peper en zout.

Indiase warmoes en linzen

Nodig voor vier

400g warmoes
300g groene linzen (Dupuy)
1 tl korianderpoeder
1 tl komijnpoeder
1 tl curcuma
1 tl curry
1 tl paprikapoeder
1/2 tl chilipoeder
2 tenen versnipperde look
0,5 l groentebouillon
0,5 l tomatenpassata
olijfolie
peper en zout

Snijd de stelen uit de warmoes en snijd ze in 1 cm smalle reepjes. Snijd het blad in 5cm brede repen.
Stoof de warmoesstelen met de knoflook in olijfolie aan. Voeg de linzen toe. Roerbak 3 min.
Voeg de kruiden, bouillon en tomatenpassata toe. Laat 20 minuten pruttelen op een laag vuur of tot de linzen zacht zijn. Voeg bouillon toe indien nodig. Voeg de blaadjes van de warmoes toe, roer om en zet het vuur uit. Laat 5 minuten rusten. Smaak af met peper en zout.

Yvestown. Koken is koesteren.

IMG_3677

Het is hartje zomer. Ik keerde gisteren terug naar België na twee weken in een gloedheet Italië. Reizen is fijn maar voor mij is thuiskomen dat nog meer. Mijn thuis is waar mijn keuken staat en waar ik naar het zelfoogstveld kan fietsen om kersverse biogroenten te gaan oogsten. Eenvoudig genieten van elk klein moment. En dat koesteren. Dankbaar zijn voor wat ik heb. En voor wie ik mag liefhebben. Hier en nu.

En dat is nu net het gevoel dat ik terugvind in dit mooie kookboek. Want ja, dit boek staat niet alleen boordevol lekkers maar is ook nog eens een lust voor het oog. Zo’n boek om traag en lui -in de zomer in je hangmat en in de winter onder een dekentje- in te blijven bladeren. Gewoon al voor de feelgood die het je geeft.

Het fijne aan dit boek is dat het geen pretentie heeft. De recepten zijn net zo toegankelijk als de layout. Dit boek is als een huis met openstaande deuren. Laagdrempelig maar meer dan smaakvol.  Je kan er zonder kloppen naar binnen.
Geen oeverloze lijst ingrediënten, geen bereiding van 101 stappen, geen ingewikkelde terminologie. Neen, what you see is what you get. De recepten zijn dus zeker ook een zegen voor de drukbezette mens. Relaxen en koken gaan hier prima samen.

Het boek wandelt met jou door de seizoenen en biedt je afhankelijk hiervan verfrissend of hartverwarmend lekkers. Als ecofiel vind ik het wel jammer dat er in die seizoenen niet uitsluitend gebruik gemaakt wordt van lokale seizoengroenten. Een chiligerecht is voor mij eigenlijk een zomergerecht en hoort dus niet thuis in het hoofdstuk winter aangezien paprika en tomaten in de zomer hier kunnen geteeld worden. Dit geldt ook voor het heerlijke Valentijnsgerechtje want aardbeien en frambozen moeten in februari helaas worden aangevoerd uit warme landen en hebben zo een behoorlijke ecologische voetafdruk. Maar hier kan je wel je toevlucht nemen tot diepvriesfruit.

Van diezelfde ecofiel had het boek nog wat minder vlees en vis mogen bevatten. Begrijp me niet verkeerd, er staat heel wat veggie lekkers in dit boek maar een tonijnslaatje zet ik in deze overbeviste tijden liever niet meer op het menu.  Maar niet getreurd! Wie het zonder wil, kan vlees en vis in veel recepten makkelijk door een veggie variant als tofu of seitan vervangen .

Verder geeft het boek je tips voor een onvergetelijk ontbijt (de aardbeienscones moet je proberen!), heel wat selfmade takeaway gerechtjes voor een verwenlunch op je werk, suikerloze ijsjes en ander zoets én de beste pizza- en croquecombi’s! Begin maar vast te watertanden!

IMG_3670

Aangezien het hier drukke vakantietijden zijn -knipoog- en we overmorgen alweer naar Frankrijk vertrekken, kon ik meteen uittesten hoe stressloos dit boek kookt. Ik ging voor de gepofte zoete aardappel met rode bonen en zure room. De lekkerste eenvoud die er is. Omdat ik altijd een beetje moet rebelleren als ik een kookboek gebruik (het lukt me nooit alles letterlijk over te nemen), roosterde ik tenen ongepelde (doorprikte en gekneusde) look, een paar blaadjes laurier en een takje rozemarijn mee met de aardappelen. De bonen bakte ik kort in olijfolie. Gewoon omdat ik dat het lekkerst vind. Afwerken deed ik met versnipperde pijpajuintjes en een avocado-tomatensalade. En het was heer-lijk! Dus bij deze is het beslist: dit boek reist met ons mee naar Frankrijk!

IMG_3671

Gepofte zoete aardappel met bonen

Voor 2 personen

1 zoete aardappel
400g kidneybonen
1/2 tl gerookt paprikapoeder
2 tl volle zure room of crème fraiche
zout en zwarte peper

Bereidingswijze

Verwarm de oven voor op 200°C. Prik met een vork enkel gaten in de aardappel en smeer de aardappel in met olijfolie. Leg de aardappel in een ovenschaal en maal er wat zout en peper over. Zet 45 minuten in de oven. Verwarm 10 minuten voor de aardappel uit de oven mag, de kindneybonen met het gerookte paprikapoeder in een pan op het vuur. Haal de aardappel uit de oven., snijd doormidden en roer het kruim om door roerende bewegingen te maken met een vork. Verdeel de kidneybonen over de aardappelhelften, giet er 1 theelepel room over en garneer met versgemalen zwarte peper.

Tip!

Serveer met koriander en avocado!

 

 

Van Slaatje tot spread

IMG_2996

Het is weer één en al genieten op het Wijveld. Koken op het gevoel met wat de oogst ons biedt; groter plezier kan je me niet doen. De zomerperiode is één groot avontuur waarbij je ’s ochtends niet weet hoe de avond zal eindigen. Met zwarte handen,  gloeiende wangen en fietstassen vol kraakvers groen naar huis fietsen en tijdens die vijftien minuten durende tocht gerechten voelen opborrelen die zoeken naar de juiste vorm, het afwegen van combinaties en smaken alsof je een symfonie componeert. Niet langer kunnen wachten tot je thuis bent, die handen schoon geschrobd, je keukenschort voorgebonden, het mes in de hand en de geur van je oogst overal.

Zo ging het dit weekend en het werd een slaatje dat zichzelf waarmaakte. Soms weten groenten zo goed wat ze willen dat je er best gewoon heel lang naar kijkt, ze heel traag verwerkt en ze zoveel mogelijk hun eigen gang laat gaan. Tot ze triomferen. Maar lees zeker verder want deze symfonie eindigt niet met een slaatje. In de ecologische keuken blijft immers alles duren.

Lauwwarme salade van chinese kool met gebakken jonge worteltjes, tuinbonen en een  citroennotenpesto (van het wortelloof!)

Voor vier
1 stronk chinese kool
1 bussel jonge worteltjes
400g gedopte tuinbonen
peper en zout
1 el sojasaus
Voor de pesto
het loof van de worteltjes
150g okkernoten
150ml olijfolie
sap van 1 citroen
peper en zout
100g geraspte parmezaanse kaas

Schrob de worteltjes schoon (schil ze niet) en snijd ze overlangs in vier. Houd het wortelloof apart. Bak de worteltjes in een hete wok met olijfolie tot ze lichtbruin verschroeien. Roer af en toe door maar niet de hele tijd want dan schroeien ze niet en geven meteen vocht af. Voeg de tuinbonen toe en roerbak nog drie minuten. Blus met de sojasaus en roer goed door. Voeg een kopje water toe. Zet het deksel op de pot en het vuur op matig en laat sudderen. Laat sudderen tot gaar. Voeg water toe indien nodig. Haal het deksel van de pot en laat het vocht verdampen tot de worteltjes weer beginnen bakken. Smaak af met peper en zout en zet het vuur uit.

Spoel het wortelloof grondig en hak het grof fijn. Doe het loof in een keukenrobot (of in een hoge beker als je met een staafmixer werkt), voeg de noten , parmezaanse kaas, citroensap (houd 1 eetlepel sap over voor de chinese kool!), olijfolie  en zwarte peper en zout toe. Je mag gul zijn met de peper. Mix tot een pesto.

Snijd de chinese kool in fijne reepjes. Besprenkel met wat citroensap en olijfolie, peper en zout en meng losjes. Dresseer in een kom, schik de worteltjes en boontjes erop en werk af met een lepel pesto en wat gehakte nootjes.

IMG_3011

Restjes?

Klaar voor deel twee? Stel je hebt nu een restje van de worteltjes en de chinese kool over. Dan kan je daarmee deze heerlijke spread maken voor op je brood.

Curryspread van worteltjes, tuinbonen en chinese kool

Voor een bokaal
Restje worteltjes en tuinbonen (cup)
Restje chinese kool (cup)
1 el mayo- of veganaise
1 tl paprikapoeder
1 tl currypoeder

Meng alles en zet er een paar keer kort en krachtig de mixer in (voor het spreadeffect).

IMG_3022

 

 

 

 

 

Het Bourgondische groentedieet ofte la mama!

Tijd voor een bekentenis. Ik eet en leef niet altijd even gezond. Zo. Het is eruit. In drukke of trieste tijden, laat ik me al eens serieus gaan. Als het druk is heb ik immers geen tijd (o flauw excuus) en als ik triest ben geen karakter. Voeg daaraan toe dat ik de laatste twee jaar heel wat minder beweeg aangezien ik mijn keukenjob inruilde voor een hoofdzakelijk zittend beroep (wat ik me overigens nog geen seconde heb beklaagd want zestien jaar horeca volstaat) en je hebt het ideale recept voor een uitdijende beweging. En daar kan ik niet altijd om lachen. Zeker niet in een pashokje met een poging tot nieuwe bikini. In de winter sta je daar minder bij stil alhoewel de broeken wel al iets lieten vermoeden. Weet je, een veggieburger blijft een burger en een extra portie van om het even wat blijft een extra portie. Mijn voorliefde voor een goed glas biowijn, ok twee, doet hier uiteraard nog een schepje bovenop.

Maar ik ben gelukkig niet alleen. Rondom mij gonst het de hele tijd van de goede voornemens die variëren van het old school calorieën tellen met de Weightwatchers,  het razendpopulaire vasten met de 5:2 regel, het verheerlijkte glutenarme Pascaleke  tot de rationele FODmappers. Om nog maar te zwijgen van de de fitgirls die Instagram onveilig maken met hun griezelige surfplankbuiken. Iedereen probeert al dan niet stiekem wel eens wat uit en hoewel gezond en met mate ofte de Polanaanpak (eat food.mostly plants. not too much.’) nog steeds het allerbeste is, biedt dat te weinig houvast voor de meesten onder ons. We willen graag een paar regeltjes om ons aan te houden, een paar do’s en don’ts, een godgans dieetgeloof bij voorkeur. Met mate is dan een gevaarlijk vaag begrip en het klinkt al helemaal niet sexy.

Toch wil ik me niet scharen achter één van de dieethypes en trouw blijven aan mijn geloof in echte verse biologische voeding, mijn voorkeur voor de vegetarische keuken en uiteindelijk ook wel aan mijn Bourgondische aard want die maakt mij nu eenmaal tot wie ik ben: een gulle en gulzige kok, een levensgenieter, een la mama achter haar fornuis (dat zou pas een mooie naam zijn voor een dieet! ‘FODmap jij nog steeds? Neen, ik doe nu de la mama!’ Klinkt als een dans in mijn  oren!)

Van minder eten krijg ik honger en als ik honger heb, ben ik niet te genieten. Ik heb me laten vertellen dat mijn maag na een paar weken wel inkrimpt en dat ik dat hongergevoel dan wel verlies maar ik heb naast honger ook nog eens geen geduld dus ik moest iets anders  verzinnen dat me wél een verzadigd gevoel oplevert, me mijn Bourgondisme  niet afpakt en toch wat kilo’s vreet. Toen ik wat rondneusde op Pinterest en de buddha bowls zag passeren, wist ik dat het die richting uit moest: grote (ja!) porties van verschillende soorten groenten (eat the rainbow!) met een beetje proteïnen (tofu, peulvruchten, tempeh, een eitje) en eventueel een beetje extra -want groenten zitten vol- koolhydraten (rijst, aardappeltjes, quinoa, gierst, boekweit) én (niet te vergeten) een goddelijk sausje (sausjespost is de eerstvolgende!). Ik ben nu een week bezig en het bevalt mij én de weegschaal. 80% van mijn bord bestaat uit groenten, 20% uit proteïnen, sausje en koolhydraten. Give it a try!

En om dat te vieren krijgen jullie mijn bord van gisteren cadeau!

IMG_7420

Salade van basmati met groene sojabonen (zie recept onder)
Sla met gestoomde broccoli en aardbeien (geen recept nodig)
Koolrabiplakjes met radijsjes en bosbessen (geen recept nodig)
Gebakken tofu met sesam, curry en kokos (zie recept onder)
Gewokte pijpajuin en kerstomaatjes (geen recept nodig)
Geroosterde worteltjes met gepofte look (zie basisrecept geroosterde groenten)

Salade van basmati met groene sojabonen

Voor twee
1 kop gekookte basmati (afgekoeld)
1 kop gekookte groene sojabonen (of andere bonen, afgekoeld)
handje versnipperde platte peterselie
sap van een halve citroen
1 el olijfolie
peper en zout

Alles mengen

Gebakken tofu met sesam, curry en kokos

Voor twee
250g tofu in blokjes
1 el geroosterd sesamzaad
1 el geroosterde geraspte kokos
2 el sojasaus
1 el ahornsiroop
1 el currypoeder
peper en zout
sap van een halve citroen

Bak de tofu gedurende drie minuten in een hete wok. Blus met het citroensap, de sojasaus en de ahornsiroop. Voeg de currypoeder toe. Roerbak vijf minuten. Voeg de kokos en het sesamzaad toe. Roerbak nog twee minuten.

IMG_7419