Een stukje van mezelf

januari 2015 063

Het klinkt als een zin uit een gedicht maar het is de eindejaarsleuze waar de kringwinkel dit jaar mee uitpakt. Mij hebben ze in elk geval meteen ingepakt met zo’n tedere suggestie.

Elk jaar ligt het onder de boom weer vol met het bewijs hoe graag we elkaar wel niet zien. Niet zelden zijn dat helaas in ontwikkelingslanden gefabriceerde hebbedingen die we ons het jaar nadien nog amper kunnen herinneren. Andere keren zijn het best bruikbare of mooie spullen die we dan toch niet gebruiken of waar we al teveel van hebben. De kamers van onze kinderen, onze kelders en zolders en onze vaak overbodige kasten raken er tot de nok mee gevuld. Tot we niks meer terugvinden. Ook niet dat wat we echt nodig hebben. Of ons vervelen omdat we in de overdaad de eenvoud niet meer zien.

Barbara Janssens schreef in november tijdens haar ‘veertig dagen ontrommelen’ hoe verslaafd we zijn aan spullen hebben en houden. Hoe moeilijk we afstand doen van iets wat we nochtans al jaren niet meer gebruiken. Toen ik nog in mijn piepkleine huis woonde, kon ik niet anders dan afscheid nemen van al die veelheid. En tegelijk met het klein beetje pijn dat dat veroorzaakte, kreeg ik een enorm gevoel van opluchting cadeau. En geloof me, hoe meer je weggeeft, hoe beter je erin wordt. Bijna roekeloos. Want evenals kopen is geven best wel een beetje verslavend.

Wat ik zo fijn vind is dat de ruimte die dan vrij komt in hoofd en leven, gevuld kan worden met doen en zijn in plaats van met hebben en houden. Lopen, koken, tuinieren, lezen, schrijven, tekenen, luisteren, spelen,… Je hebt er helemaal niks voor nodig of toch niks dat veel kost. En het vult je veel duurzamer en dat bedoel ik graag dubbelzinnig want ja, minder consumeren is duurzaam maar het gevoel dat je overhoudt aan fijne dingen doen voor en met jezelf en elkaar duurt ook langer. Je kan het nog het best vergelijken met het verschil tussen volwaardige en geraffineerde voeding. Volwaardige voeding verzadigt. Geraffineerde voeding doet snakken naar meer.

Maar het is geeftijd, ik weet het, en een kerst zonder geschenkjes vinden we lang niet zo gezellig. Gelukkig kan je dus anders geven. Een stukje van jezelf! Super persoonlijk, helemaal zoals je bent, op en top uniek en creatief. Het is fijn om je even af te vragen wat nu een stukje van jezelf is, wat nu zo typerend is aan jezelf én typerend voor die ander dat je net dat aan hem of haar geeft. Zo kan ikzelf de ene persoon blij maken met een pot huisgemaakte granola, de ander met de uitnodiging voor een brunch en nog iemand anders met een gedicht of een foto. En ik kan me afvragen of ik niet nog veel meer stukjes van mezelf heb dan ik eigenlijk zelf al kon bedenken. Misschien ontdekken anderen wel stukjes van jezelf die jij nog niet eens had opgemerkt.

Stukjes van jezelf zijn breekbaar en streelzacht, eerlijk en recht voor de raap. En hoe meer je ervan geeft, hoe meer je ervoor terugkrijgt: voldoening, dankbaarheid, inspiratie. Laten we dus dit jaar een boom planten in plaats van er één om te hakken (of er eentje kopen met wortels die nadien in een tuin of een bos kan blijven verder groeien). En elkaar verwennen met elkaar. Een voornemen om niet alleen de feestdagen maar ook de rest van het jaar mee te vullen.

5 februari 2014 011

Huisgemaakte granola van kookeetleef

400g haver- of andere vlokken
150g gedroogd fruit in kleine stukjes
3 el ahornsiroop of appeldiksap
5 el kokosvet of arachideolie
200g noten-pitten-zadenmix naar keus (zonnebloempitten, lijnzaad, amandels, hazelnoten,…)
1 el kaneel
1 el vanillepoeder
5 el meel
1 snuif zout

Hak de noten grof. Meng in een kom met de ahornsiroop, vlokken, pitten, zaden, vanille, kaneel, zout en meel. Smelt het koksvet en meng het er onder. Spreid uit in een bakplaat op bakpapier. Rooster gedurende 20 minuten of tot goudbruin in een oven van 160°C. Meng elke 5 minuten even om zodat alles gelijkmatig roostert. Laat goed afkoelen. Vul bokalen met de granola en versier met lint en een label. Je kan het receptje er ook aanhangen.

 

Advertisements

8 Comments Voeg uw reactie toe

  1. gerhildemaakt schreef:

    Groot gelijk. Ik maak mijn schoonmoeder al jaar en dag blij met zelfgemaakte kaarsen (‘want die branden beter dan die van in de winkel’), maar ik koop er graag nog iets ‘echts’ bij. Ik merk bij mezelf dat ik niet altijd durf om iets zelfgemaakts te geven, omdat ik de indruk heb dat niet iedereen er blij mee is. Maar ik geef je groot gelijk, dat alleszins.

    1. kookeetleef schreef:

      Super Gerhilde! Het hoeft ook niks zelfgemaakt zijn hoor!Je kan ook verwennen met een ‘doeding’, een dagje hulp of een etentje of een picnic,…Fijne warme feestdagen!

  2. Wildro Dannie schreef:

    Proficiat met je artikel Leentje! Doet nadenken over het ” overconsumeren” en over de “echte” waarden in het leven.Dannie en Katie

    1. kookeetleef schreef:

      Dankjewel! Fijne en warme feestdagen voor jullie!

  3. Heerlijk artikel, Leentje! Ik geef ook graag zelf geknutselde pakjes cadeau, maar zou nog liever meer zelfgemaakte spullen / ‘diensten’ willen invoeren als cadeau. Misschien lukt het volgend jaar…

    1. kookeetleef schreef:

      Alvast een heerlijk jaar voor jou, Sofie!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s