Een bord vol zon

pasta por favor 001

Dat het leven soms simpel is als je het simpel kan laten. De gouden herfstdagen zorgden in mijn plantenpotten voor een onverwachte extra opbrengst. Veel kweek ik niet. Ik heb er de plek en de tijd niet voor en bovendien geniet ik van de oogst van de beste boer van Gent. Maar ik kan het niet laten elk voorjaar toch wat te zaaien. Omdat het zo heerlijk is die eerste sprietjes te zien piepen uit de donkere grond. Dat ik dan elke dag als een klein kind met mijn neus boven die potten hang om te speuren naar nieuwe leven, een nieuwe scheut, een blad, een bloesem. Eens ik de tomaten mag dieven (jawel, ik bedien mijzelf al van wat vakjargon!), komt die intense tomatengeur tevoorschijn. En dan is het wachten op de eerste zoete rode smaaksensatie. Dat je dat niet in de winkelrekken vindt. Een smaakbom in zo’n klein vruchtje. Zo fier als een gieter en steeds weer vol verwondering oogst ik dan een bakje Italië. Want die associatie maak je meteen bij het genieten van je eigen kerstomaten en basilicum. Die basilicum heb ik trouwens niet gezaaid maar ik las onlangs dat de plantjes uit de potjes uit de winkel zo’n miezertjes worden omdat ze met een massa samen staan en dus gewoon geen ademruimte hebben om fatsoenlijk te groeien. Dus ik prutste al die dutsjes uit elkaar en gaf ze de ruimte die ze verdienden en jawel ferme planten werden het met nog eens een prachtoogst.

Toen ik dus gisteren thuis kwam met het luie voornemen het een avondje zo te laten -koken voor je eentje lijkt soms zo’n overbodige luxe en een kom yoghurt met wat fruit kan ook smaken- lonkten basilicum, kerstomaat en pepertjes met zo’n overgave dat ik aan het plukken ging.

Meer dan pasta, een paar tenen look en een handvol pijnboompitten heb je daarbij niet nodig voor een feestmaal. Want simpel is nooit simpel als je de essentie weet te appreciëren van puur en echt eten. Minder is altijd meer voor fijnproevers. En Italië ligt binnen handbereik als je zelf tomaten kweekt.

pasta por favor 003

Italiaanse pasta van eigen oogst

Nodig voor vier:
20 kerstomaatjes
10 geritste takjes basilicum
6 tenen look
100g pijnboompitten
olijfolie
zwarte peper
zeezout
1 pepertje
500g cappelini of tagliatelli
scheut balsamico

Kook de pasta beetgaar in zout water.
Fruit de versnipperde look in een gulle scheut olijfolie. Voeg kerstomaten, versnipperd pepertje en basilicumblaadjes in hun geheel toe. Roerbak tot de tomaatjes barsten. Blus met een scheut balsamico. Voeg de pijnboompitten toe en roerbak even. Gooi de pasta erbij in de pan. Voeg nog een goeie scheut olijfolie en peper en zout naar smaak toe.
Hussel alles goed door elkaar zodat de pasta de smaak van de tomatenjus absorbeert.

Buon appetito!

Advertisements

2 Comments Voeg uw reactie toe

  1. Julienne schreef:

    Mmm, simpel is dikwijls nog het allerlekkerste, en zeker als het uit eigen tuin komt!

    1. kookeetleef schreef:

      Zo is dat! 🙂

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s