Zuurstof

IMG_20130710_214639

Ik verbleef begin juli tien dagen in het huis van mijn ouders die het geluk zelf wat zuidelijker zochten. ‘Tofstedeke’ doopten zij het jaren geleden en tof is het er. Het werden dagen waarin ik besefte dat ik in de stad te kampen heb met een schrijnend zuurstofgebrek en dat bedoel ik zowel letterlijk als figuurlijk. Als ik van mijn stadse job terug naar dat landhuis in het groen fietste en het landweggetje insloeg dat mij verloste van tien kilometer asfalt, viel er een rust over mij die mij in eerste instantie de adem benam maar mij nadien zo vulde dat ik het gevoel kreeg dat er een mist optrok. Alles viel op zijn plaats. Uitzicht bracht inzicht. Dit mag zweverig klinken, genoeg onderzoek heeft aangetoond dat de invloed van natuurbeleving een aantoonbaar effect heeft op ons menselijk welzijn. Zo recupereerden mensen na een ingreep in een ziekenhuiskamer met uitzicht op een troepje bomen dubbel zo snel als zij die op beton moesten kijken.

IMG_20130703_100830

Als ik niet moest werken, zat ik van zonsop- tot ondergang buiten in de tuin. Ik gaf de schapen, geiten, kippen en katten te eten, de planten water, diefde de tomaten, oogstte de aardbeien en courgettes, las eindelijk weer een boek en deed urenlang yoga op een matje in het gras, iets waar ik thuis nooit toe kom of er gewoon nooit zin of fut voor heb in de donkere kamertjes van mijn beluikhuis. Meer yoga dan de wekelijkse les komt er eigenlijk niet van en ik betreur dat ten zeerste. Hier stond ik elke dag standaard vijf minuten op mijn hoofd en wrong mij in alle mogelijke slangenbochten. En geloof me, dat boost je immens: mijn gemoedsgesteldheid, energiehuishouding en godganse stofwisseling wist niet waar ze het hadden. Zuurstof dus. Op elk terrein.

IMG_20130702_175245

Als ik niet op mijn hoofd stond of in de tuin lag te lezen of te schrijven of naar de wolken lag te kijken, stond ik uiteraard achter het fornuis. Want zoals jullie nu wel al weten, ook dat geeft mij zuurstof met hopen. Koken blijft mijn grootste liefde en op een plek waar alles groeit en bloeit, waar je de kruiden maar voor het plukken hebt, waar je je slaatjes kan versieren met bloemen en buiten ontbijt en buiten luncht en buiten aperitieft en buiten dineert, daar is koken een feest. Ik hakte en bakte, grillde en braadde, mengde en kneedde, marineerde en roerde dat het een lieve lust was. Voor lieve lekker luie gasten die met ijskoude glazen witte wijn door de tuin wandelden, in stoelen hingen, petanque speelden en ademden en zagen dat het goed was. Dat dat voor mij nu schoon leven is. Niet meer niet minder.

Receptjes van die heerlijke dagen volgen de komende weken met mondjesmaat. Want traag genieten duurt het langst!

Advertisements

7 Comments Voeg uw reactie toe

  1. Julienne schreef:

    Wauw, klinkt heerlijk! Ik moet nog 2 daagjes werken en mag dan ook een weekje genieten van het goede leven 😉 Waar volg je yogales?

    1. kookeetleef schreef:

      Bij Eva Kamala, Yoga on call, Iyengar Yoga. Aanrader!!! Geniet van je vakantie!

  2. Welke vader wil niet zo een fijne dochter!

    1. kookeetleef schreef:

      kussssss

  3. Anke schreef:

    mooie woorden en beeld leentje! ga zo verder! x

    1. kookeetleef schreef:

      Dankje Anke!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s