Wijveld

IMG_20130424_212246

Het is woensdagochtend en mei. Die malse maand. Mijn kalender laat weten dat mei de maand is waarin
‘alles groeit, bloeit en broedt. Je zou eigenlijk de hele dag buiten moeten zijn tijdens dit feest van de natuur om daarvan te genieten .’
Maar deze mei wil niet mee. Ze sputtert en rommelt. Ze moddert aan. Ze heeft lage luchten op het programma, kletterende plensbuien en temperaturen die je naar een kachel doen verlangen.

Wij zitten voorlopig nog lekker binnen en warmen onze handen aan hete glazen latte en chai. Het ruikt er naar boter en koffiebonen. We hebben piepoogjes van te lang lezen in bed en zitten doezelig te mopperen op het gebrek aan lente. Dat het triest is. Deze grijze mei. Dat we zomerjurken willen dragen, blote benen en sproeten op onze lijkbleke snoeten. Dat we met de fiets langs De Schelde willen sjeezen tot er ergens een lege plek zegt: Kom hier maar even zitten in het gras.

Maar het waait hard en de regen striemt tegen de ruiten. Nochtans zijn we volledig voorzien op wat komt. Onflatteuze regenjassen, rubberlaarzen, broeken die tegen een stootje kunnen. Maar we nestelen ons nog wat dieper. Onze missie heeft geen haast. Het veld wacht wel nog even op onze rooftocht.
Want het veld heeft geduld. Elke winter ligt het bedachtzaam te broeden op wat komt. Traag maar gestaag bereidt het zich voor op weelde, op geven. Nu krijgt het en rijpt het. Straks draagt het weer eindeloos vrucht. Overdaad voor meer dan 200 mensen die het nog weten te waarderen dat groente uit grond komt. Dat het ooit zaad. Dat het zijn tijd mag nemen om groot te worden. Dat aarde hier naar waarde wordt geschat. Dat er nog boeren en boerinnen bestaan die zich daar naar schikken. En daarvoor gaan. Voor dat ritme. Voor de roep van de seizoenen. Voor de specifieke noden van diverse gewassen. Voor terug naar de bron. Naar waar we nog weten wat we eten. Waar we nog proeven dat sla naar sla en niet naar water smaakt.

Zij is er nog nooit geweest en ik mag haar begeleiden tijdens deze vuurdoop. Het moment waarop zij haar mouwen zal opsloven en haar handen vuilmaken, bakken vullen met wat deze haperende lente toch maar al heeft groot gekregen. En dat is wat! Fris groen blad houdt wel van nat. De boer houdt van regen. Hij kan er tegen. Liever dat dan droogte die blijft duren. Dan groeit er niks op zijn akker. Dan loopt hij te knarsetanden. Nu niet. Uitgerust als een visser loopt hij met een glimlach achter de ploeg.

IMG_20130424_212141

Als we arriveren, houdt ze haar adem in. Ze is in de wolken over zoveel verte. Ze had niet verwacht dat het veld zo groot zou zijn. Dat even buiten de stad de wereld weer zo groen kon worden. Ik toon haar waar de vlaggetjes staan. Dat dat is waar je mag oogsten. Met een mes en wat doosjes lopen we langs het eerste bed. Kleine krokante rucola, mosterdfrisse frills en zachte raapstelen liggen te soezen onder het net. Voorzichtig snijden wij hun frèle stelen door. De geur van zomerslaatjes komt ons tegemoet. Er moet uiteraard al worden geproefd want je kan niet oogsten zonder je mond te gebruiken. Prachtige kropsla valt er ook te scoren. Zachte slapende lichtgroene dames. Groot en gaaf wachten ze ons op in hun bedjes.

smartphone juli-augustus-september 2012 032

Verderop staan de radijsjes. We lopen het veld helemaal over. Er vliegt een reiger weg. Statige slagen. Grijs tegen grijs. Onze laarzen zinken weg in de zwarte klei en ik maak sprongen om mijn evenwicht te bewaren. De radijzen zijn prachtig. Glimmend piepen hun rode kruintjes net boven de grond. Zo zie je meteen waar de kanjers zich bevinden. Ik vergaar een kleine bussel. Dat je ze ook kan bakken, zeg ik. Met look, zwarte peper van de molen, mosterdzaad en veel zout. Een dame die even verderop aan het oogsten is, heeft mijn pleidooi voor de gebakken radijs gehoord en is in haar nopjes. Dat ze dat meteen gaat proberen thuis. Wat een leuk idee!

Radijzen zijn eindeloos. In de wok, gegrild, gebakken, gemarineerd, in slaatjes, met een dip, als snoep. Het loof kan dan weer in de sla of in de soep of je maakt er een pesto van. Radijzen zijn geschenkjes van de vroege lente. Het mooiste teken dat het echt ook dit jaar weer zomer wordt. Dat moet wel als je deze krokante, pikante knolletjes tussen je tanden hoort knappen.

In het kruidenbed vinden wij zuring die ons aan onze kindertijd doet denken. Wollige oregano en donzige salie. Groenblauwe lavas, met hun pittig aroma dat aan een mix van peterselie en selder doet denken. Bieslook bijna in bloei. Paarse knoppen die al even lekker zijn als hun stengel en nog eens mooi ook. Voor in knabbelvaasjes op tafel. En thijm die er heel even in slaagt deze uitstap een provencaals tintje te geven. Ondanks de bittere kou. Al gauw ruiken onze handen naar kruidentuiltjes en hebben wij zoveel zin om aan de slag te gaan met potten en pannen. Visioenen van sudderende stoofpotjes en soep met gebakken croutons waaien over de akker.

IMG_20130522_210025

Aan de rand van het veld bevindt zich een groene oase van rabarber. Parasollen met stoere roodgroene stelen. Je oogst ze het best door ze aan de voet met een knik af te draaien. Het blad scheur je los en leg je onderaan op de grond als een lappendeken. Het humusrijke materiaal voedt zo weer de bodem. De kringloop die hier zijn gang kan gaan. Voeden en gevoed worden.

Voor we vertrekken -o jammer nu al maar we komen terug- moet ik toch even checken of ik nog wat asperges weet te vinden. Vier mogen we er oogsten en het wordt zoeken naar de goed verstopte paarse toppen maar ik kan er toch een viertal op de kop tikken. Geurend goud in mijn zwarte handen. Dat wordt de lekkerste pasta van het jaar. Lente in een bord. Want weer of geen weer, het veld is altijd genieten. Onze oren gloeien, onze ogen blinken, onze vingers tintelen. We kunnen het weer even aan. De stad. Ons betonnen biotoop. Als we maar snel weer mogen oogsten.

Morgen het recept van de ultieme lentepasta op uw talloor!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s