Vegan Challenge

IMG_20130126_155318

Sinds ik als kok aan de slag ging in Avalon, kwam ik in aanraking met het veganisme. Iets wat ik ooit hoofdzakelijk beschouwde als een eetpatroon voor diehards en extremisten, ontpopte zich de laatste maanden tot een nieuwe culinaire wereld, wat zeg ik, een luilekkerland van puur eten. Talloze nieuwe facetten van het werken met groenten, zowel als het koken met plantaardige produkten, die voordien onontgonnen terrein waren, zorgden voor een ware openbaring en nu elke dag opnieuw voor steeds meer kookplezier. En eigenlijk was net dat inzicht de perfecte instap. Uiteraard ben ik nu nog beter op de hoogte van het hoe en waarom van een veganistische levenswijze maar ik ben er oorspronkelijk mee aan de slag gegaan omwille van het feit dat groenten en plantaardige consoorten zo verrukkelijk, gezond en divers zijn, dat je eigenlijk niks anders nodig hebt om je te voeden. Maar ik zou liegen als ik dat beweerde want een 100% veganistisch voedingspatroon zorgt zowat altijd voor een tekort aan vitamine B12 en heel vaak en vooral bij vrouwen ook aan ijzer. Zoiets valt uiteraard makkelijk op te vangen door het nemen van een supplement maar ik voel velen onder jullie nu natuurlijk steigeren want is dat dan dat o zo natuurlijk leven en eten? Je kan er je inderdaad de nodige vragen bij stellen. Vandaar dat ik binnenkort waarschijnlijk wel weer de eieren van mijn vaders kippen in de pan zal breken en eens een dikke laag vers gekarnde bioboter op mijn brood zal smeren maar als we de zuivel- en eierindustrie grondig onder de loep nemen, doen we er veel beter aan zo’n supplement te slikken dan ons te goed (o ironie) te doen aan produkten die niet alleen zorgen voor een aanval op onze gezondheid (wegens de allesbehalve koosjere methodes waarmee ze worden ‘geproduceerd’) maar ook voor zulk schrijnend dierenleed dat je er je ogen wel moet voor openen. Verhakselde haantjes en ontplofte uiers zijn maar een paar van de trieste beelden die ons zouden moeten bijblijven om tenminste geen eieren en melk (kaas, boter, yoghurt,…) meer in huis te halen van grootschalige, niet-biologische oorsprong. En hierbij is het van groot belang dat we verder denken, want ja die koekjes en die croissants bevatten ook ei of boter van mastodonte melkerijen en legbatterijen. Dat zorgt er natuurlijk voor dat als je consequent wil zijn, je ook veel alerter en strenger moet gaan omspringen met wat je nog naar binnen speelt. En dan is de Nederlandse Vegan Challenge, het veganistische alternatief voor onze Dagen Zonder Vlees, eigenlijk geen zware queeste meer maar een gemakkelijke stap in de goede richting.

Ik ben nu zeventien dagen bezig met het skippen van alle dierlijke produkten en wat me vooral opvalt, is dat mijn voedingsmogelijkheden nu zo duidelijk zijn afgebakend dat er eigenlijk een grote eenvoud van uitgaat. Dat was in het begin van mijn challenge niet altijd zo want ik vroeg me vaak te laat af of de knabbel die ik tijdens de aperitief bij vrienden in mijn mond stak wel diervrij was en bij tal van produkten las ik te laat in kleine lettertjes dat er wel eens sporen van melk of eieren in het desbetreffende potje of pakje konden geslopen zijn. Maar na een paar weken weet je maar al te goed wat de risicoprodukten zijn en die laten al snel een rood lichtje branden de volgende keer dat je ze tegenkomt. Uiteindelijk is het voornamelijk een kwestie van over te schakelen op andere produkten en eens je die kennis onder de knie hebt, wordt het schrappen van voedsel net, vice versa, een toevoegen van ander en veel beter lekkers. In mijn geval gaf dat een zodanig eurekagevoel dat ik mijzelf nu alleen nog maar gelukkig prijs met mijn engagement. Uiteindelijk is een beperking vaak juist een hulpmiddel om dieper in te gaan op wat je wel in handen hebt en zaken te gaan ontdekken die je voordien misschien gewoon niet voor mogelijk hield.

Zo heb je de sprookjeswereld van het veganistisch gebak. Het toveren met plantaardige produkten zorgt voor driesterrenpattisserie, zoals je bij deze lekkere madame in al haar glorie en in Avalon aan den lijve kan ontdekken. En eenmaal ontdekt, vraag je je serieus af waarom je altijd zoveel boter, eieren en room in je cake en chocomousse kwakte. Zoet kan zo licht zijn en dat wordt hier in geur en kleur bewezen. Het is een feit dat we met het verwerken van al die zuivel in onze voeding vaak zelfs luie en inspiratieloze koks worden die alles wat naar modder smaakt maar met een lek room verdoezelen of met een klont boter afzwakken. Het resultaat is geen smaak maar wansmaak. Een verarming van onze voedingscultuur. En dat is nergens voor nodig en al zeker niet voor de dieren die er zwaar voor gemarteld (verexcuseer mij mijn huiverend taalgebruik maar eufemismen zijn in deze kwestie uitermate ongepast) worden.

En dus ga ik met heel veel goesting door met mijn challenge en kijk elke dag weer uit naar een feestmaaltijd. En mijn lieve lijf dankt me! Ik voel me eerlijk waar heerlijk fit en fris en o dit klinkt nu als een wel heel goedkope reclamspot waar een cheesy foto bij hoort met een strakke blinkende babe maar jullie moeten begrijpen dat ik normaal echt niet zo’n volhouder ben en al te vaak zondig tegen mijn eigen nobele voornemens maar nu dus niet. Omdat het gewoon niet meer hoeft, omdat ik niks mis en omdat mijn lichaam bevestigt wat ik allang wist. Dat de toekomst plantaardig is. En o zo lekker. En die vitamine B12 neem ik er dan graag bij.

Veganistische heerlijkheden kan je dagelijks (behalve op zondag en maandag) elke middag tussen 11u30 en 14u30 komen proeven in Avalon of je kan je bestelling komen afhalen en zelfs laten leveren (door het supercoole Cargo Vélo)! Elke eerste vrijdag- en zaterdagavond van de maand kan je je in de watten laten leggen tijdens de gastronomische avondjes.

Wie van lekker en heel schoon zoet houdt, kan dan weer pareltjes bestellen bij Chocolate Jezus, voor 100% vegan en organic stuff!

In mijn linklijstje (links van je!)vind je heel wat fijne blogs boordevol veganistische tips en receptjes.

Wil je graag wat hulp bij de overstap naar een veganistisch(er) eetpatroon, dan kan je bij mij terecht voor tips, begeleiding, advies of je kan deelnemen aan een PUURKUUR! Voor de PUURKUUR van juni zijn er nog wat plaatsjes vrij!

Advertisements

2 Comments Voeg uw reactie toe

  1. Toen ik een paar jaar geleden vegetariër werd, dacht ik ook “ik ga nooit supplementen nemen!” Ik vond dat toen ook niet kunnen. Maar dan ben ik meer beginnen lezen over B12 en vond ik het eigenlijk totaal niet zo onnatuurlijk om het wél als supplement te nemen. Ik dronk voordien wel al sojamelk verrijkt met B12, maar eigenlijk is dat ook ‘gesupplementeerd’, dus vreemd dat ik het ene niet oké vond, maar het andere wel… 😉
    B12 wordt zelfs toegevoegd aan diervoeder, want koeien die geen gras eten hebben het ook niet ‘zomaar’ in zich. Dan vind ik het efficiënter om het zelf direct te nemen, i.p.v. via een stukje koe.

  2. Martine schreef:

    Ik ben ook langs de gastronomische weg veganist geworden, eerst lekker leren koken, en dan ook eerlijker kunnen kijken naar de gevolgen van al die kaas die ik in grote hoeveelheden naar binnen schoof. Ik neem B12 en D pillen. Mijn ijzer is altijd boven de 8. Gewoon lekker veel bonen, noten en bladgroente eten, dan komt het met die mineralen vanzelf goed.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s